Konwerter plików TIM do PGX
Konwertuj swoje pliki w formacie tim do formatu pgx przez Internet i bezpłatnie
tim
pgx
Jak przekonwertować plik w formacie TIM do formatu PGX
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pgx lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pgx; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
TIM (Texture Image Map) to rastrowy format obrazów opracowany przez Sony Computer Entertainment) dla oryginalnej konsoli PlayStation, wydanej w Japonii 3 grudnia 1994 roku. Pliki TIM przechowują dane tekstur i sprajtów w formacie zoptymalizowanym dla GPU PlayStation (podsystem GTE/GPU), obsługując 4-bitowy kolor indeksowany (16 kolorów z CLUT), 8-bitowy kolor indeksowany (256 kolorów z CLUT), 16-bitowy kolor bezpośredni (5 bitów na kanał RGB plus 1 bit kontroli półprzezroczystości) oraz tryb 24-bitowego true color. Struktura pliku składa się z 4-bajtowej liczby magicznej (0x10), bajtu flag wskazującego głębię kolorów i obecność CLUT, opcjonalnego bloku CLUT (Color Look-Up Table) zawierającego dane palety oraz bloku danych obrazu z wartościami pikseli. Wymiary obrazu w plikach TIM są podawane w jednostkach 16-bitowych słów, a nie pikseli, co odzwierciedla natywny schemat adresowania pamięci GPU. TIM był częścią zestawu deweloperskiego PSY-Q używanego przez twórców gier przez cały okres komercyjny PlayStation. Jedną z zalet jest bezpośrednia kompatybilność sprzętowa: dane TIM mogły być przesyłane do VRAM PlayStation z minimalnym przetwarzaniem, umożliwiając szybkie ładowanie tekstur kluczowe dla utrzymania liczby klatek na ograniczonym procesorze MIPS R3000A o taktowaniu 33 MHz. Format pozostaje istotny w społecznościach gier retro i zachowania dziedzictwa, czytelny przez narzędzia takie jak TIMViewer, PSXPrev, ImageMagick i różne narzędzia deweloperskie PlayStation.
PGX to prosty jednokomponentowy rastrowy format obrazów, zdefiniowany jako część standardu JPEG 2000 (ISO/IEC 15444) do celów testowania zgodności i weryfikacji implementacji kodeków JPEG 2000. Wprowadzony około 2000 roku wraz z samą specyfikacją JPEG 2000, pliki PGX przechowują pojedynczy komponent obrazu (jeden kanał koloru lub płaszczyznę skali szarości) z nagłówkiem tekstowym, po którym następują surowe dane pikseli, zapewniając jednoznaczną reprezentację referencyjną, z którą wyjścia kodera i dekodera mogą być porównywane próbka po próbce. Nagłówek to pojedyncza linia ASCII określająca kolejność bajtów (ML dla big-endian, LM dla little-endian), znak (+ dla bez znaku, - dla ze znakiem), głębię bitową (1 do 32 bitów), szerokość i wysokość. Dane pikseli następują jako surowe wartości binarne, każda zajmująca minimalną liczbę bajtów potrzebną dla określonej głębi bitowej, z jedną wartością na piksel. Dla obrazów wielokomponentowych (jak RGB) każdy komponent jest przechowywany w osobnym pliku PGX. Celowa prostota formatu — brak kompresji, brak metadanych, brak obsługi wielu kanałów — zapewnia, że nie ma żadnych niejednoznaczności w interpretacji, które mogłyby zamaskować błędy kodeka. Jedną z zalet jest precyzja weryfikacji: nieskompresowana, dokładnie wyspecyfikowana reprezentacja PGX pozwala na bitowo dokładne porównanie zdekodowanego wyjścia JPEG 2000 z obrazami referencyjnymi, co jest niezbędne do certyfikacji zgodności implementacji kodeka ze standardem. Rola formatu w ramach testowania zgodności JPEG 2000 oznacza, że jest on zaimplementowany w każdym poważnym kodeku JPEG 2000 (OpenJPEG, Kakadu itp.) i używany w oficjalnym zestawie testów zgodności ISO. Pliki PGX mogą być również przetwarzane przez ImageMagick i różne narzędzia deweloperskie JPEG 2000.