Konwerter plików DBK do PGX
Konwertuj swoje pliki w formacie dbk do formatu pgx przez Internet i bezpłatnie
dbk
pgx
Jak przekonwertować plik w formacie DBK do formatu PGX
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pgx lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pgx; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DBK to rozszerzenie plikow powiazane z DocBookiem, semantycznym jezykiem znacznikow do dokumentacji technicznej zdefiniowanym w XML (a pierwotnie SGML). DocBook zostal stworzony okolo 1991 roku przez HaL Computer Systems i O'Reilly & Associates, a pozniej jest utrzymywany przez Komitet Techniczny OASIS DocBook. Slownik zapewnia ponad 400 typow elementow zaprojektowanych specjalnie dla ksiazek, artykulow, stron referencyjnych i podrecznikow technicznych — w tym elementy strukturalne (book, chapter, section, appendix), elementy blokowe (para, programlisting, table, figure) i elementy wewnatrzliniowe (emphasis, filename, command, classname). Autorzy pisza tresc skupiajac sie na znaczeniu, a nie wygladzie, i oddzielne arkusze stylow transformuja źrodlo DocBook w formaty wyjsciowe takie jak HTML, PDF, EPUB i strony man. Zaleta jest scisła separacja tresci i prezentacji — pojedynczy dokument zrodlowy DocBook moze wygenerowac drukowana ksiazke, strone internetowa, e-book i strony man Unix poprzez rożne potoki transformacji, bez jakiejkolwiek duplikacji tresci. Bogaty slownik semantyczny to kolejny atut: poniewaz elementy takie jak <command>, <filename> i <errorcode> niosa precyzyjne znaczenie, łancuchy narzedzi moga indeksowac, łaczyc odniesieniami krzyzowymi i walidowac tresc techniczna w sposob nieosiagalny dla generycznych znacznikow. DocBook zostal przyjety przez glowne projekty open source, w tym dokumentacje jadra Linux, GNOME, KDE i FreeBSD do ich oficjalnej dokumentacji, i pozostaje standardem publikacji technicznej z pojedynczego źrodla.
PGX to prosty jednokomponentowy rastrowy format obrazów, zdefiniowany jako część standardu JPEG 2000 (ISO/IEC 15444) do celów testowania zgodności i weryfikacji implementacji kodeków JPEG 2000. Wprowadzony około 2000 roku wraz z samą specyfikacją JPEG 2000, pliki PGX przechowują pojedynczy komponent obrazu (jeden kanał koloru lub płaszczyznę skali szarości) z nagłówkiem tekstowym, po którym następują surowe dane pikseli, zapewniając jednoznaczną reprezentację referencyjną, z którą wyjścia kodera i dekodera mogą być porównywane próbka po próbce. Nagłówek to pojedyncza linia ASCII określająca kolejność bajtów (ML dla big-endian, LM dla little-endian), znak (+ dla bez znaku, - dla ze znakiem), głębię bitową (1 do 32 bitów), szerokość i wysokość. Dane pikseli następują jako surowe wartości binarne, każda zajmująca minimalną liczbę bajtów potrzebną dla określonej głębi bitowej, z jedną wartością na piksel. Dla obrazów wielokomponentowych (jak RGB) każdy komponent jest przechowywany w osobnym pliku PGX. Celowa prostota formatu — brak kompresji, brak metadanych, brak obsługi wielu kanałów — zapewnia, że nie ma żadnych niejednoznaczności w interpretacji, które mogłyby zamaskować błędy kodeka. Jedną z zalet jest precyzja weryfikacji: nieskompresowana, dokładnie wyspecyfikowana reprezentacja PGX pozwala na bitowo dokładne porównanie zdekodowanego wyjścia JPEG 2000 z obrazami referencyjnymi, co jest niezbędne do certyfikacji zgodności implementacji kodeka ze standardem. Rola formatu w ramach testowania zgodności JPEG 2000 oznacza, że jest on zaimplementowany w każdym poważnym kodeku JPEG 2000 (OpenJPEG, Kakadu itp.) i używany w oficjalnym zestawie testów zgodności ISO. Pliki PGX mogą być również przetwarzane przez ImageMagick i różne narzędzia deweloperskie JPEG 2000.