Konwerter plików T11 do JP2
Konwertuj swoje pliki w formacie t11 do formatu jp2 przez Internet i bezpłatnie
t11
jp2
Jak przekonwertować plik w formacie T11 do formatu JP2
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format jp2 lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jp2; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
T11 (Type 11) to typ czcionki PostScript zdefiniowany przez Adobe Systems jako czesc architektury czcionek z kluczem CID, łaczacy adresowanie glifow CID z danymi konturow TrueType opakowanymi w powloke PostScript Type 42. W numeracji typow czcionek Adobe, typy 9, 10 i 11 sa odpowiednikami z kluczem CID dla typow 1, 3 i 42 odpowiednio — zatem Type 11 to w istocie Type 42 z kluczem CID, zaprojektowany dla czcionek TrueType zawierajacych bardzo duze zestawy glifow, szczegolnie kolekcje znakow CJK (chinskich, japonskich, koreanskich). Format umozliwia interpreterom PostScript z obsluga rasteryzatora TrueType renderowanie czcionek CJK TrueType przy uzyciu indeksowania numerycznego CID zamiast nazw glifow, co jest krytyczne dla zestawow znakow liczacych dziesiatki tysiecy elementow. Kontury glifow pozostaja w natywnym formacie kwadratowych splajnow TrueType, zachowujac oryginalne instrukcje wskazywania, podczas gdy warstwa CID zapewnia efektywny dostep do glifow i wyodrebnianie podzbiorow poprzez zasoby CMap. Zaleta jest bezposrednia jakosc renderowania TrueType — w przeciwienstwie do konwersji konturow TrueType na krzywe kubiczne PostScript, Type 11 przekazuje oryginalne kontury do rasteryzatora w stanie nienaruszonym, zachowujac recznie dostrojone instrukcje dopasowania do siatki. Indeksowanie CID zapewnia kolejna korzysci, obslugujac wiele schematow kodowania (Unicode, standardy narodowe) mapowanych na ta sama kolekcje glifow bez duplikowania danych. Czcionki Type 11 pojawiaja sie przede wszystkim w profesjonalnej produkcji poligraficznej CJK i przepływach pracy z dokumentami PDF, gdzie duze zestawy znakow oparte na TrueType musza byc osadzone w wyjsciu wywodzacym sie z PostScript.
JP2 (JPEG 2000 Part 1) to format obrazów oparty na standardzie kompresji JPEG 2000, opracowanym przez Joint Photographic Experts Group i opublikowanym jako ISO/IEC 15444-1 w grudniu 2000 roku jako następca oryginalnego standardu JPEG. W odróżnieniu od blokowej dyskretnej transformaty kosinusowej JPEG, JPEG 2000 wykorzystuje kompresję opartą na dyskretnej transformacie falkowej (DWT), która eliminuje charakterystyczne artefakty blokowe 8x8 widoczne w silnie skompresowanych obrazach JPEG, zastępując je płynną, stopniową degradacją jakości. Format obsługuje zarówno kompresję stratną, jak i bezstratną w tym samym strumieniu kodowym, a także funkcje nieobecne w oryginalnym JPEG: obrazy 16-bitowe i o wyższej głębi bitowej, dowolną liczbę kanałów kolorów, przezroczystość alfa, kodowanie regionu zainteresowania oraz progresywne udoskonalanie jakości lub rozdzielczości z pojedynczego skompresowanego strumienia. Jedną z zalet jest wyższa jakość obrazu przy niskich przepływnościach — JPEG 2000 generuje wyraźnie czystsze obrazy niż JPEG przy równoważnych rozmiarach plików, szczególnie poniżej 0,5 bita na piksel, gdzie JPEG wykazuje poważne artefakty blokowe. Możliwość progresywnego dekodowania stanowi kolejną zaletę: pojedynczy plik JP2 może być dekodowany przy dowolnej rozdzielczości lub poziomie jakości, co jest cenne w teledetekcji i obrazowaniu medycznym. JP2 jest wymaganym formatem w kinie cyfrowym (DCI), preferowanym formatem w danych geoprzestrzennych (GeoJP2) i szeroko stosowanym w cyfryzacji dziedzictwa kulturowego.