Konwerter plików T11 do UFO
Konwertuj swoje pliki w formacie t11 do formatu ufo przez Internet i bezpłatnie
t11
ufo
Jak przekonwertować plik w formacie T11 do formatu UFO
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format ufo lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu ufo; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
T11 (Type 11) to typ czcionki PostScript zdefiniowany przez Adobe Systems jako czesc architektury czcionek z kluczem CID, łaczacy adresowanie glifow CID z danymi konturow TrueType opakowanymi w powloke PostScript Type 42. W numeracji typow czcionek Adobe, typy 9, 10 i 11 sa odpowiednikami z kluczem CID dla typow 1, 3 i 42 odpowiednio — zatem Type 11 to w istocie Type 42 z kluczem CID, zaprojektowany dla czcionek TrueType zawierajacych bardzo duze zestawy glifow, szczegolnie kolekcje znakow CJK (chinskich, japonskich, koreanskich). Format umozliwia interpreterom PostScript z obsluga rasteryzatora TrueType renderowanie czcionek CJK TrueType przy uzyciu indeksowania numerycznego CID zamiast nazw glifow, co jest krytyczne dla zestawow znakow liczacych dziesiatki tysiecy elementow. Kontury glifow pozostaja w natywnym formacie kwadratowych splajnow TrueType, zachowujac oryginalne instrukcje wskazywania, podczas gdy warstwa CID zapewnia efektywny dostep do glifow i wyodrebnianie podzbiorow poprzez zasoby CMap. Zaleta jest bezposrednia jakosc renderowania TrueType — w przeciwienstwie do konwersji konturow TrueType na krzywe kubiczne PostScript, Type 11 przekazuje oryginalne kontury do rasteryzatora w stanie nienaruszonym, zachowujac recznie dostrojone instrukcje dopasowania do siatki. Indeksowanie CID zapewnia kolejna korzysci, obslugujac wiele schematow kodowania (Unicode, standardy narodowe) mapowanych na ta sama kolekcje glifow bez duplikowania danych. Czcionki Type 11 pojawiaja sie przede wszystkim w profesjonalnej produkcji poligraficznej CJK i przepływach pracy z dokumentami PDF, gdzie duze zestawy znakow oparte na TrueType musza byc osadzone w wyjsciu wywodzacym sie z PostScript.
UFO (Unified Font Object) to otwarty, oparty na XML format zrodlowy czcionek zaprojektowany przez Tala Leminga, Justa van Rossuma i Erika van Bloklanda, z pierwsza wersja opublikowana w 2004 roku. W odroznieniu od skompilowanych czcionek binarnych, UFO to struktura katalogow zawierajaca oddzielne pliki XML dla kazdego glifu (w formacie GLIF), metadane czcionki (fontinfo.plist), dane kerningu, grupy i definicje cech. Ta zdekompozowana architektura zostala celowo zbudowana do wspolpracy nad rozwojem czcionek — kazdy glif istnieje jako wlasny plik, co czyni szczegolowa kontrole wersji za pomoca Git lub podobnych systemow praktyczną i przejrzysta. Format jest jawnie niezalezny od aplikacji, sluzac jako warstwa wymiany miedzy roznymi edytorami czcionek (RoboFont, Glyphs, FontForge, FontLab) zamiast zamykac projektantow w jednym narzedziu. UFO 3, obecna glowna wersja wydana w 2012 roku, obsluguje kontury kubiczne i kwadratowe, linie pomocnicze, kotwice, referencje obrazow, niestandardowe przechowywanie danych i warstwowe zrodla projektowe do interpolacji. Kluczowa zaleta jest przyjaznosc dla wspolpracy: zespoly projektantow moga pracowac nad roznymi glifami jednoczesnie i łaczyc zmiany przez standardowe przeplywy VCS bez konfliktow. Czytelny format XML zapewnia kolejna korzysci — kazdy aspekt projektu czcionki moze byc inspekcjonowany, porownywany i skryptowany za pomoca standardowych narzedzi programistycznych. Specyfikacja UFO jest hostowana jako otwarty standard, a aktywny ekosystem bibliotek Pythona (fontTools, ufoLib2, defcon) zapewnia programowy dostep do zautomatyzowanych potoków produkcji czcionek. Glowne odlewnie czcionek i projekty czcionek open source coraz czesciej przyjmuja UFO jako kanoniczny format zrodlowy.