Konwerter T11 do PCT

PCT (znany również jako PICT) to format grafiki metaplikowej, pierwotnie opracowany przez Apple Computer i wprowadzony wraz z oryginalnym Macintoshem w styczniu 1984 roku. Pliki PCT mogą zawierać zarówno wektorowe polecenia rysunkowe, jak i rastrowe dane bitmapowe, zakodowane jako sekwencja operacji rysunkowych QuickDraw — tych samych prymitywów graficznych, które system operacyjny Macintosh używał do renderowania na ekranie. Format przeszedł przez dwie główne wersje: PICT 1, który zapisywał podstawowe operacje QuickDraw (linie, prostokąty, owale, tekst, 1-bitowe bitmapy) w kompaktowym formacie odpowiednim dla ograniczonej pamięci oryginalnego Macintosha, oraz PICT 2, wprowadzony z Color QuickDraw w 1987 roku, który rozszerzył format o obsługę 24-bitowego koloru, wielu przestrzeni kolorów i osadzonych danych skompresowanych JPEG. Pliki PCT rozpoczynają się 512-bajtowym nagłówkiem (pierwotnie używanym do informacji o resource fork), po którym następuje rozmiar obrazu, prostokąt ograniczający i sekwencja kodów operacji definiujących operacje rysunkowe. W okresie komercyjnej dominacji Macintosha, PICT był uniwersalnym formatem wymiany grafiki na Mac OS — systemowy schowek używał PICT do wszystkich graficznych operacji kopiowania/wklejania, a większość aplikacji Mac mogła importować i eksportować ten format. Jedną z zalet jest hybrydowa natura wektorowo-rastrowa: pliki PCT z ery QuickDraw zachowują zarówno skalowalne polecenia rysunkowe, jak i dane pikselowe w jednym formacie, umożliwiając niezależne od rozdzielczości wyjście dla części wektorowych. Historyczne znaczenie PICT jako natywnego formatu graficznego Mac przez całą erę klasycznego Mac OS (1984-2001) stanowi kolejny ważny wymiar. Pliki PCT pozostają czytelne przez Preview na macOS, ImageMagick, XnView, LibreOffice i GIMP.