Konwerter plików T11 do DFONT
Konwertuj swoje pliki w formacie t11 do formatu dfont przez Internet i bezpłatnie
t11
dfont
Jak przekonwertować plik w formacie T11 do formatu DFONT
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format dfont lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dfont; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
T11 (Type 11) to typ czcionki PostScript zdefiniowany przez Adobe Systems jako czesc architektury czcionek z kluczem CID, łaczacy adresowanie glifow CID z danymi konturow TrueType opakowanymi w powloke PostScript Type 42. W numeracji typow czcionek Adobe, typy 9, 10 i 11 sa odpowiednikami z kluczem CID dla typow 1, 3 i 42 odpowiednio — zatem Type 11 to w istocie Type 42 z kluczem CID, zaprojektowany dla czcionek TrueType zawierajacych bardzo duze zestawy glifow, szczegolnie kolekcje znakow CJK (chinskich, japonskich, koreanskich). Format umozliwia interpreterom PostScript z obsluga rasteryzatora TrueType renderowanie czcionek CJK TrueType przy uzyciu indeksowania numerycznego CID zamiast nazw glifow, co jest krytyczne dla zestawow znakow liczacych dziesiatki tysiecy elementow. Kontury glifow pozostaja w natywnym formacie kwadratowych splajnow TrueType, zachowujac oryginalne instrukcje wskazywania, podczas gdy warstwa CID zapewnia efektywny dostep do glifow i wyodrebnianie podzbiorow poprzez zasoby CMap. Zaleta jest bezposrednia jakosc renderowania TrueType — w przeciwienstwie do konwersji konturow TrueType na krzywe kubiczne PostScript, Type 11 przekazuje oryginalne kontury do rasteryzatora w stanie nienaruszonym, zachowujac recznie dostrojone instrukcje dopasowania do siatki. Indeksowanie CID zapewnia kolejna korzysci, obslugujac wiele schematow kodowania (Unicode, standardy narodowe) mapowanych na ta sama kolekcje glifow bez duplikowania danych. Czcionki Type 11 pojawiaja sie przede wszystkim w profesjonalnej produkcji poligraficznej CJK i przepływach pracy z dokumentami PDF, gdzie duze zestawy znakow oparte na TrueType musza byc osadzone w wyjsciu wywodzacym sie z PostScript.
DFONT (Data Fork TrueType) to format plikow czcionek wprowadzony przez Apple wraz z Mac OS X 10.0 w marcu 2001 roku, stworzony w celu rozwiazania fundamentalnego problemu kompatybilnosci w przejsciu z klasycznego Mac OS do architektury OS X opartej na Uniksie. Klasyczne czcionki Mac przechowywaly dane glifow w resource fork — drugorzednym strumieniu plikow specyficznym dla systemu plikow HFS — ale unixowy fundament OS X i jego uzycie UFS nie mialy natywnej obslugi resource fork. DFONT przenosi cala strukture resource fork do data fork, opakowujac te same tabele czcionek TrueType w mape zasobow, ktora standardowe API typograficzne OS X moga odczytac. Plik jest w istocie walizka TrueType bez resource fork. Apple dostarczal DFONT jako domyslny format czcionek systemowych dostarczanych z OS X i pozostaje on obecny w katalogach systemowych macOS. Zaleta jest plynna kompatybilnosc wsteczna ze stosem renderowania czcionek Apple — wewnetrzna struktura odzwierciedla klasyczne czcionki resource fork, wiec CoreText i jego poprzednicy obsluguja pliki DFONT bez zadnej specjalnej sciezki konwersji. Jednoplikowa konstrukcja to kolejny praktyczny atut, zapewniajacy, ze pliki DFONT przetrwaja nienaruszone przy przechowywaniu na wolumenach innych niz HFS, transferze przez sieci lub zarzadzaniu systemami kontroli wersji. Chociaz Apple coraz czesciej przechodzi na OpenType (.otf/.ttc) dla nowszych czcionek systemowych, pliki DFONT nadal pojawiaja sie w instalacjach macOS oraz w kolekcjach czcionek z ery OS X.