Konwerter plików DFONT do UFO
Konwertuj swoje pliki w formacie dfont do formatu ufo przez Internet i bezpłatnie
dfont
ufo
Jak przekonwertować plik w formacie DFONT do formatu UFO
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format ufo lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu ufo; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DFONT (Data Fork TrueType) to format plikow czcionek wprowadzony przez Apple wraz z Mac OS X 10.0 w marcu 2001 roku, stworzony w celu rozwiazania fundamentalnego problemu kompatybilnosci w przejsciu z klasycznego Mac OS do architektury OS X opartej na Uniksie. Klasyczne czcionki Mac przechowywaly dane glifow w resource fork — drugorzednym strumieniu plikow specyficznym dla systemu plikow HFS — ale unixowy fundament OS X i jego uzycie UFS nie mialy natywnej obslugi resource fork. DFONT przenosi cala strukture resource fork do data fork, opakowujac te same tabele czcionek TrueType w mape zasobow, ktora standardowe API typograficzne OS X moga odczytac. Plik jest w istocie walizka TrueType bez resource fork. Apple dostarczal DFONT jako domyslny format czcionek systemowych dostarczanych z OS X i pozostaje on obecny w katalogach systemowych macOS. Zaleta jest plynna kompatybilnosc wsteczna ze stosem renderowania czcionek Apple — wewnetrzna struktura odzwierciedla klasyczne czcionki resource fork, wiec CoreText i jego poprzednicy obsluguja pliki DFONT bez zadnej specjalnej sciezki konwersji. Jednoplikowa konstrukcja to kolejny praktyczny atut, zapewniajacy, ze pliki DFONT przetrwaja nienaruszone przy przechowywaniu na wolumenach innych niz HFS, transferze przez sieci lub zarzadzaniu systemami kontroli wersji. Chociaz Apple coraz czesciej przechodzi na OpenType (.otf/.ttc) dla nowszych czcionek systemowych, pliki DFONT nadal pojawiaja sie w instalacjach macOS oraz w kolekcjach czcionek z ery OS X.
UFO (Unified Font Object) to otwarty, oparty na XML format zrodlowy czcionek zaprojektowany przez Tala Leminga, Justa van Rossuma i Erika van Bloklanda, z pierwsza wersja opublikowana w 2004 roku. W odroznieniu od skompilowanych czcionek binarnych, UFO to struktura katalogow zawierajaca oddzielne pliki XML dla kazdego glifu (w formacie GLIF), metadane czcionki (fontinfo.plist), dane kerningu, grupy i definicje cech. Ta zdekompozowana architektura zostala celowo zbudowana do wspolpracy nad rozwojem czcionek — kazdy glif istnieje jako wlasny plik, co czyni szczegolowa kontrole wersji za pomoca Git lub podobnych systemow praktyczną i przejrzysta. Format jest jawnie niezalezny od aplikacji, sluzac jako warstwa wymiany miedzy roznymi edytorami czcionek (RoboFont, Glyphs, FontForge, FontLab) zamiast zamykac projektantow w jednym narzedziu. UFO 3, obecna glowna wersja wydana w 2012 roku, obsluguje kontury kubiczne i kwadratowe, linie pomocnicze, kotwice, referencje obrazow, niestandardowe przechowywanie danych i warstwowe zrodla projektowe do interpolacji. Kluczowa zaleta jest przyjaznosc dla wspolpracy: zespoly projektantow moga pracowac nad roznymi glifami jednoczesnie i łaczyc zmiany przez standardowe przeplywy VCS bez konfliktow. Czytelny format XML zapewnia kolejna korzysci — kazdy aspekt projektu czcionki moze byc inspekcjonowany, porownywany i skryptowany za pomoca standardowych narzedzi programistycznych. Specyfikacja UFO jest hostowana jako otwarty standard, a aktywny ekosystem bibliotek Pythona (fontTools, ufoLib2, defcon) zapewnia programowy dostep do zautomatyzowanych potoków produkcji czcionek. Glowne odlewnie czcionek i projekty czcionek open source coraz czesciej przyjmuja UFO jako kanoniczny format zrodlowy.