Konwerter plików SFD do G3
Konwertuj swoje pliki w formacie sfd do formatu g3 przez Internet i bezpłatnie
sfd
g3
Jak przekonwertować plik w formacie SFD do formatu G3
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format g3 lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu g3; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
SFD (SplineFont Database) to natywny format plikow zrodlowych programu FontForge, darmowego i otwartoźrodlowego edytora czcionek pierwotnie stworzonego przez George'a Williamsa w 2000 roku pod nazwa PfaEdit. Format przechowuje kompletny projekt czcionki — kontury glifow (splajny kubiczne i kwadratowe), szerokosc posuwu, boczne odstepy, instrukcje wskazywania, tabele kerningu i cech OpenType, rekordy nazewnictwa i metadane — w jednym czytelnym dla czlowieka pliku tekstowym. Kazdy glif jest opisany przez swoj punkt kodowy Unicode, wspolrzedne konturow, kompozyty referencji i kotwice, co czyni caly projekt czcionki mozliwym do inspekcji i porownywania za pomoca standardowych narzedzi tekstowych. SFD pelni funkcje edytowalnego formatu roboczego podczas tworzenia czcionek, z ktorego gotowe czcionki sa kompilowane do formatow binarnych takich jak OTF, TTF czy WOFF. Glowna zaleta jest przyjaznosc dla kontroli wersji — poniewaz SFD jest czystym tekstem, projektanci czcionek moga sledzic zmiany w poszczegolnych glifach, łaczyc wklady wspolpracownikow i utrzymywac pelna historie rewizji za pomoca Git lub dowolnego innego systemu VCS. Kompletnosc formatu to kolejny atut: zachowuje kazda informacje, ktora FontForge moze reprezentowac, w tym instrukcje TrueType, kontekstowe przeszukiwania podstawien i osie wielu wzorow, unikajac strat danych przy wielokrotnym edytowaniu. Specyfikacja SFD jest publicznie udokumentowana i przechodzila przez kilka wersji. Szerokie przyjecie FontForge w spolecznosci projektowania czcionek open source sprawia, ze SFD sluzy jako format zrodlowy dla setek wolnolicencyjnych rodzin czcionek dystrybuowanych na calym swiecie.
G3 to monochromatyczny format obrazów oparty na standardzie kodowania faksów ITU-T Group 3 (Rekomendacja T.4), ratyfikowanym przez CCITT w 1980 roku jako uniwersalna metoda kompresji do transmisji faksów przez sieci telefoniczne. Pliki G3 zawierają 1-bitowe (czarno-białe) dane obrazowe zakodowane za pomocą jednowymiarowego kodowania Modified Huffman (MH), gdzie każda linia skanowania jest niezależnie kompresowana poprzez zastępowanie serii kolejnych białych lub czarnych pikseli kodami o zmiennej długości z predefiniowanej tablicy Huffmana, zoptymalizowanej dla typowej zawartości dokumentów. Standard definiuje również opcjonalny tryb kodowania dwuwymiarowego (Modified READ), który koduje każdą linię jako różnice względem linii poprzedniej, osiągając lepszą kompresję dla stron z redundancją pionową. Standardowa rozdzielczość G3 to 204 piksele na cal w poziomie i albo 98 (standardowa), albo 196 (wysoka) pikseli na cal w pionie, co daje charakterystyczny lekko rozciągnięty wygląd odebranych dokumentów faksowych. Kodowanie zostało starannie zoptymalizowane pod kątem ograniczeń transmisji w czasie rzeczywistym modemów z lat 80. pracujących z prędkością od 2400 do 14400 bps, gdzie szybkość kodowania i dekodowania musiała odpowiadać przepustowości kanału komunikacyjnego. Jedną z zalet jest uniwersalna kompatybilność telekomunikacyjna: kodowanie Group 3 pozostaje obowiązkowym kodekiem bazowym dla każdego wyprodukowanego urządzenia faksowego, gwarantując, że dane obrazów G3 mogą być przesyłane do lub odbierane z dowolnego faksu na świecie. Wydajność formatu dla treści dokumentowych to kolejna zaleta — tablice Huffmana zostały statystycznie dostrojone do rozkładów długości serii występujących w dokumentach biznesowych, a typowe strony kompresują się do mniej niż 30 KB. Pliki G3 są obsługiwane przez LibreOffice, ImageMagick i oprogramowanie serwerów faksowych.