Konwerter plików PLT do G3
Konwertuj swoje pliki w formacie plt do formatu g3 przez Internet i bezpłatnie
plt
g3
Jak przekonwertować plik w formacie PLT do formatu G3
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format g3 lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu g3; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PLT to format plikow wektorowych powiazany z HP-GL (Hewlett-Packard Graphics Language), jezykiem sterowania ploterem wprowadzonym przez Hewlett-Packard w 1977 roku z ploterem piorkowym HP-9872. Pliki PLT zawieraja sekwencje dwuliterowych polecen ASCII, ktore instruuja ploter piorkowy do przesuwania sie, rysowania linii, wybierania pisakow i renderowania tekstu — polecenia takie jak PU (podnies piorko), PD (opusc piorko), PA (rysuj bezwzglednie) i SP (wybierz pisak) tworza prosty zestaw instrukcji bezposrednio sterujacy fizycznym ruchem rysowania. Jezyk operuje na siatce wspolrzednych mierzonej w jednostkach plotera (typowo 0,025 mm na jednostke), a powstale pliki czyta sie niemal jak kod maszynowy urzadzenia rysujacego. HP-GL stal sie dominujacym standardem wyjscia projektowania wspomaganego komputerowo, przyjętym przez praktycznie kazda aplikacje CAD i obslugiwany przez plotery wszystkich producentow w latach 80. i 90. Zaleta jest uniwersalna kompatybilnosc z CAD — pliki PLT generowane przez AutoCAD, SolidWorks czy dowolne oprogramowanie inzynierskie moga byc wysylane bezposrednio do ploterow i maszyn tnacych bez translacji sterownikow. Tekstowa, czytelna dla czlowieka struktura polecen to kolejny atut: inzynierowie moga inspekcjonowac, edytowac i recznié pisac pliki PLT w celu rozwiazywania problemów z wyjsciem lub programowego generowania prostych rysunkow. HP-GL/2, ulepszona wersja wprowadzona z HP LaserJet III w 1990 roku, dodala wypelnienia wielokatow, krzywe Beziera i obsluge rastrowa. PLT pozostaje aktywnie uzywany w inzynierii, architekturze i produkcji do wyjscia wielkoformatowego.
G3 to monochromatyczny format obrazów oparty na standardzie kodowania faksów ITU-T Group 3 (Rekomendacja T.4), ratyfikowanym przez CCITT w 1980 roku jako uniwersalna metoda kompresji do transmisji faksów przez sieci telefoniczne. Pliki G3 zawierają 1-bitowe (czarno-białe) dane obrazowe zakodowane za pomocą jednowymiarowego kodowania Modified Huffman (MH), gdzie każda linia skanowania jest niezależnie kompresowana poprzez zastępowanie serii kolejnych białych lub czarnych pikseli kodami o zmiennej długości z predefiniowanej tablicy Huffmana, zoptymalizowanej dla typowej zawartości dokumentów. Standard definiuje również opcjonalny tryb kodowania dwuwymiarowego (Modified READ), który koduje każdą linię jako różnice względem linii poprzedniej, osiągając lepszą kompresję dla stron z redundancją pionową. Standardowa rozdzielczość G3 to 204 piksele na cal w poziomie i albo 98 (standardowa), albo 196 (wysoka) pikseli na cal w pionie, co daje charakterystyczny lekko rozciągnięty wygląd odebranych dokumentów faksowych. Kodowanie zostało starannie zoptymalizowane pod kątem ograniczeń transmisji w czasie rzeczywistym modemów z lat 80. pracujących z prędkością od 2400 do 14400 bps, gdzie szybkość kodowania i dekodowania musiała odpowiadać przepustowości kanału komunikacyjnego. Jedną z zalet jest uniwersalna kompatybilność telekomunikacyjna: kodowanie Group 3 pozostaje obowiązkowym kodekiem bazowym dla każdego wyprodukowanego urządzenia faksowego, gwarantując, że dane obrazów G3 mogą być przesyłane do lub odbierane z dowolnego faksu na świecie. Wydajność formatu dla treści dokumentowych to kolejna zaleta — tablice Huffmana zostały statystycznie dostrojone do rozkładów długości serii występujących w dokumentach biznesowych, a typowe strony kompresują się do mniej niż 30 KB. Pliki G3 są obsługiwane przez LibreOffice, ImageMagick i oprogramowanie serwerów faksowych.