Konwerter plików MEF (RAW) do DJVU
Konwertuj swoje pliki w formacie mef do formatu djvu przez Internet i bezpłatnie
mef
djvu
Jak przekonwertować plik w formacie MEF do formatu DJVU
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format djvu lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu djvu; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
MEF to własnościowy format obrazów RAW stosowany przez średnioformatowe aparaty cyfrowe Mamiya, wprowadzony wraz z Mamiya ZD w 2004 roku i kontynuowany w kolejnych modelach, w tym serii DM. Pliki MEF rejestrują nieprzetworzony odczyt z wielkopowierzchniowych sensorów CCD firmy Mamiya — zwykle 48x36mm lub większych — przy 16 bitach na kanał, zachowując pełen zakres dynamiczny i głębię kolorów matrycy średnioformatowej przed jakimkolwiek demozaikowaniem, balansem bieli czy przetwarzaniem tonalnym. Format wykorzystuje kontener oparty na TIFF, który przechowuje surowe dane z wzorcem Bayera wraz z osadzonymi podglądami JPEG i rozbudowanymi metadanymi EXIF, w tym identyfikacją obiektywu Mamiya, czasem otwarcia migawki, przysłoną i informacjami pomiarowymi. Firma Mamiya (później zreorganizowana jako Mamiya Digital Imaging i ostatecznie włączona w struktury Phase One) ma dziedzictwo sięgające 1940 roku w średnioformatowej fotografii filmowej, a format MEF stanowi cyfrową kontynuację tej tradycji. Jedną z zalet są naturalne właściwości obrazowania matrycy średnioformatowej: większa powierzchnia sensora rejestruje więcej światła na piksel, generując niższe szumy, płynniejsze przejścia tonalne i płytszą głębię ostrości, cenioną przez fotografów portretowych, modowych i krajobrazowych. Elastyczność RAW to kolejna praktyczna zaleta — pliki MEF przetwarzane w Adobe Lightroom, Capture One lub dcraw pozwalają fotografom stosować nowoczesne algorytmy demozaikowania i redukcji szumów.
DjVu (wymawiane "deja vu") to format dokumentow opracowany w laboratorium AT&T Labs przez Yanna LeCuna, Leona Bottou, Patricka Haffnera i Paula Howarda, po raz pierwszy wydany w 1996 roku. Format zostal specjalnie zaprojektowany do przechowywania zeskanowanych dokumentow i obrazow przy bardzo wysokich wspolczynnikach kompresji, zachowujac jednoczesnie jakosc wizualna odpowiednia do czytania na ekranie. DjVu osiaga to poprzez podejscie warstwowe: obraz dokumentu jest rozdzielany na warstwe pierwszoplanowa (tekst i grafika liniowa w pelnej rozdzielczosci), warstwe tla (fotografie i tekstury w zmniejszonej rozdzielczosci) i warstwe maski, ktora okresla, ktora warstwa jest widoczna w kazdym pikselu. Ta separacja, w polaczeniu z celowo budowanymi algorytmami kompresji dla kazdego typu warstwy, typowo produkuje pliki 5-10 razy mniejsze niz rownowazne skany JPEG lub PDF. Zaleta jest wyjatkowa kompresja zeskanowanych stron — skan kolorowy 300 DPI, ktory moglby zajmowac 25 MB jako TIFF lub 500 KB jako JPEG, typowo kompresuje sie do 40-80 KB w DjVu przy zachowaniu czytelnego tekstu. Progresywny model renderowania to kolejny atut: pliki DjVu strumieniuja sie wydajnie przez sieci, wyswietlajac czytelna wersje niskiej rozdzielczosci prawie natychmiast, jednoczesnie progresywnie poprawiajac do pelnej jakosci. Format obsluguje dokumenty wielostronicowe, osadzone warstwy tekstowe dla mozliwosci wyszukiwania, hiperłącza, adnotacje i mechanizm wspoldzolonego slownika dalej kompresujacy kolekcje podobnych stron. DjVu jest szeroko uzywany przez biblioteki i archiwa do zdigitalizowanych dokumentow historycznych i rekopisow.