Konwerter plików MEF (RAW) do YUV

Konwertuj swoje pliki w formacie mef do formatu yuv przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie MEF do formatu YUV

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format yuv lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu yuv; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

MEF to własnościowy format obrazów RAW stosowany przez średnioformatowe aparaty cyfrowe Mamiya, wprowadzony wraz z Mamiya ZD w 2004 roku i kontynuowany w kolejnych modelach, w tym serii DM. Pliki MEF rejestrują nieprzetworzony odczyt z wielkopowierzchniowych sensorów CCD firmy Mamiya — zwykle 48x36mm lub większych — przy 16 bitach na kanał, zachowując pełen zakres dynamiczny i głębię kolorów matrycy średnioformatowej przed jakimkolwiek demozaikowaniem, balansem bieli czy przetwarzaniem tonalnym. Format wykorzystuje kontener oparty na TIFF, który przechowuje surowe dane z wzorcem Bayera wraz z osadzonymi podglądami JPEG i rozbudowanymi metadanymi EXIF, w tym identyfikacją obiektywu Mamiya, czasem otwarcia migawki, przysłoną i informacjami pomiarowymi. Firma Mamiya (później zreorganizowana jako Mamiya Digital Imaging i ostatecznie włączona w struktury Phase One) ma dziedzictwo sięgające 1940 roku w średnioformatowej fotografii filmowej, a format MEF stanowi cyfrową kontynuację tej tradycji. Jedną z zalet są naturalne właściwości obrazowania matrycy średnioformatowej: większa powierzchnia sensora rejestruje więcej światła na piksel, generując niższe szumy, płynniejsze przejścia tonalne i płytszą głębię ostrości, cenioną przez fotografów portretowych, modowych i krajobrazowych. Elastyczność RAW to kolejna praktyczna zaleta — pliki MEF przetwarzane w Adobe Lightroom, Capture One lub dcraw pozwalają fotografom stosować nowoczesne algorytmy demozaikowania i redukcji szumów.
Twórca: Mamiya
Pierwsze wydanie: 2004
YUV to surowy format danych pikseli przechowujący obrazy w modelu kolorów Y'UV, gdzie dane obrazu są rozdzielone na komponent luminancji (Y', reprezentujący jasność) i dwa komponenty chrominancji (U/Cb i V/Cr, reprezentujące sygnały różnicy kolorów). Model kolorów YUV wywodzi się z analogowej kolorowej telewizji nadawczej — konkretnie systemu NTSC przyjętego w 1953 roku i systemu PAL w 1967 roku — gdzie wsteczna kompatybilność z istniejącymi czarno-białymi odbiornikami wymagała oddzielenia informacji o jasności od koloru. W obrazowaniu cyfrowym standard ITU-R BT.601 (1982) sformalizował cyfrowe kodowanie YCbCr wywodzące się z analogowego modelu YUV, definiując macierze konwersji i precyzję próbek stosowane przez praktycznie wszystkie cyfrowe systemy wideo i nadawcze. Surowe pliki YUV nie zawierają nagłówka, kompresji ani metadanych — są płaskimi sekwencjami próbek luminancji i chrominancji w określonej kolejności (4:4:4, 4:2:2, 4:2:0 lub inne proporcje podpróbkowania), wymagając zewnętrznego określenia wymiarów, głębi bitowej i schematu podpróbkowania. Tryb podpróbkowania 4:2:0 (gdzie chrominancja ma połowę rozdzielczości poziomej i pionowej luminancji) jest szczególnie powszechny, stosowany przez H.264, H.265, AV1 i większość konsumenckich kodeków wideo. Jedną z zalet jest bezpośrednia kompatybilność z potokami wideo: dane YUV są natywnym formatem wejściowym koderów wideo, sprzętowych kontrolerów wyświetlania i procesorów sygnału obrazu (ISP) kamer, co czyni surowe YUV najbardziej bezpośrednią reprezentacją do przetwarzania i analizy wideo z dokładnością do klatki. Percepcyjna wydajność modelu kolorów YUV to kolejna fundamentalna zaleta — oddzielenie luminancji od chrominancji umożliwia efektywne podpróbkowanie, które zmniejsza dane kolorystyczne o połowę lub ćwierć z minimalnym wpływem wizualnym. Dane YUV są przetwarzane przez FFmpeg, ImageMagick i wszystkie narzędzia do przetwarzania wideo.
Twórca: ITU-T (CCIR)
Pierwsze wydanie: 1982