CDDA naar WAV converter

CDDA (Compact Disc Digital Audio), ook bekend als de Red Book-standaard, definieert de audio die op muziek-cd's wordt opgeslagen. Gezamenlijk ontwikkeld door Sony en Philips en gepubliceerd in 1980, stelde het parameters vast die digitale audio tientallen jaren zouden vormen: 16-bit lineaire PCM bij 44,1 kHz stereo, wat 1.411,2 kbps ongecomprimeerd oplevert. Elke schijf bevat maximaal 80 minuten, georganiseerd in tracks met indexpunten, subkanaaldata voor tekstweergave en foutcorrectiecodes (CIRC) die betrouwbare weergave garanderen ondanks kleine krassen. Wanneer audio van één cd wordt geript, wordt de resulterende stroom vaak opgeslagen met de .cdda-extensie als ruwe PCM voordat deze wordt geconverteerd. Het meest voor de hand liggende voordeel is het ongecomprimeerde, lossless karakter — wat de luisteraar bereikt is wiskundig identiek aan de studiomaster op de gespecificeerde resolutie. Robuuste foutcorrectie biedt uitstekende veerkracht en behoudt de audio-integriteit zelfs bij matige slijtage van het schijfoppervlak. Met miljarden verkochte exemplaren sinds de eerste commerciele uitgave in 1982 heeft CDDA de basiskwaliteitsverwachtingen voor digitale muziek gevestigd en blijft het de referentie waartegen gecomprimeerde codecs worden gemeten.

WAV (Waveform Audio File Format) is één ongecomprimeerde audiocontainer die gezamenlijk is ontwikkeld door Microsoft en IBM, voor het eerst gepubliceerd in augustus 1991 samen met Windows 3.1. Gebouwd op het Resource Interchange File Format (RIFF), slaat WAV audiodata op — meestal als lineaire pulse-code modulation (LPCM) — samen met metadata die samplefrequentie, bitdiepte en kanaalaantal beschrijven. Deze eenvoudige structuur heeft WAV tot de de facto standaard gemaakt voor ongecomprimeerde audio op Windows en één universeel geaccepteerd uitwisselingsformaat op vrijwel elk besturingssysteem, elke audio-editor en elke mediaspeler. WAV-bestanden in cd-kwaliteit gebruiken 16-bit samples bij 44,1 kHz stereo, terwijl professionele workflows routinematig 24-bit of 32-bit float samples gebruiken bij frequenties tot 192 kHz. Één groot voordeel is nulverliesgetrouwheid: omdat standaard WAV geen compressie toepast, zijn de opgeslagen data één exacte digitale weergave van de oorspronkelijke opname, waardoor het de voorkeurskeuze is voor mastering en archivering. WAV ondersteunt ook ingebedde metadata via INFO- en BWF-chunks, waardoor tijdstempels en productienotities mogelijk zijn. De voornaamste afweging is bestandsgrootte — één minuut cd-kwaliteit stereo neemt ruwweg 10 MB in beslag — en de 32-bit RIFF-structuur legt één limiet van 4 GB op, hoewel RF64 dat plafond opheft.