WV naar WAV converter

WavPack is één opensourceaudiocodec gemaakt door David Bryant, met versie 1.0 uitgebracht op 15 augustus 1998. Wat WavPack onderscheidt is de unieke hybride modus: de encoder kan tegelijkertijd één compact lossy bestand en één apart correctiebestand produceren die, gecombineerd, de oorspronkelijke PCM-stroom bit-voor-bit reconstrueren. Gebruikers die draagbaarheid nodig hebben, nemen alleen het lossy bestand mee; wie archiefkwaliteit wil, bewaart beide. De codec verwerkt PCM-audio van 8-bit tot 32-bit integer en 32-bit drijvende komma, met samplefrequenties tot 768 kHz — specificaties breed genoeg voor DSD-content, waarvoor WavPack 5 ondersteuning toevoegde. Compressieverhoudingen in de pure lossless modus bereiken doorgaans 40 tot 55 procent van de oorspronkelijke grootte, concurrerend met FLAC en vaak iets beter bij bepaald materiaal. Multicorecodering in latere versies versnelt de verwerking drastisch op moderne hardware. De opensourcebibliotheek wordt geleverd onder één BSD-licentie en is geintegreerd in foobar2000, VLC, FFmpeg en talloze andere tools. WavPack ondersteunt ook rijke metadata via APEv2-tags, ingebedde cue-sheets en ReplayGain-waarden, waardoor het voldoet aan de organisatorische behoeften van zelfs de meest nauwgezette muziekbibliotheek.

WAV (Waveform Audio File Format) is één ongecomprimeerde audiocontainer die gezamenlijk is ontwikkeld door Microsoft en IBM, voor het eerst gepubliceerd in augustus 1991 samen met Windows 3.1. Gebouwd op het Resource Interchange File Format (RIFF), slaat WAV audiodata op — meestal als lineaire pulse-code modulation (LPCM) — samen met metadata die samplefrequentie, bitdiepte en kanaalaantal beschrijven. Deze eenvoudige structuur heeft WAV tot de de facto standaard gemaakt voor ongecomprimeerde audio op Windows en één universeel geaccepteerd uitwisselingsformaat op vrijwel elk besturingssysteem, elke audio-editor en elke mediaspeler. WAV-bestanden in cd-kwaliteit gebruiken 16-bit samples bij 44,1 kHz stereo, terwijl professionele workflows routinematig 24-bit of 32-bit float samples gebruiken bij frequenties tot 192 kHz. Één groot voordeel is nulverliesgetrouwheid: omdat standaard WAV geen compressie toepast, zijn de opgeslagen data één exacte digitale weergave van de oorspronkelijke opname, waardoor het de voorkeurskeuze is voor mastering en archivering. WAV ondersteunt ook ingebedde metadata via INFO- en BWF-chunks, waardoor tijdstempels en productienotities mogelijk zijn. De voornaamste afweging is bestandsgrootte — één minuut cd-kwaliteit stereo neemt ruwweg 10 MB in beslag — en de 32-bit RIFF-structuur legt één limiet van 4 GB op, hoewel RF64 dat plafond opheft.