Konwerter VOB do MP2

VOB (Video Object) to glowny format kontenera stosowany na plytach DVD-Video, zdefiniowany jako czesc specyfikacji DVD opracowanej przez DVD Forum. Format pojawil sie po raz pierwszy wraz ze standardem DVD sfinalizowanym we wrzesniu 1996 roku i od tego czasu zostal uzyty na miliardach plyt DVD wyprodukowanych na calym swiecie. Pliki VOB sa oparte na formacie strumienia programowego MPEG-2, zawierajac multipleksowane wideo MPEG-2 obok audio w formatach AC-3 (Dolby Digital), DTS, MPEG-1 Layer II lub LPCM. Poza audio i wideo pliki VOB przenossa rowniez strumienie napisow DVD jako nakladki bitmapowe, dane nawigacyjne do interakcji z menu i informacje o punktach rozdzialow. Pliki rezyduja w katalogu VIDEO_TS na plycie DVD, z konwencjami nazewnictwa (VTS_01_1.VOB itd.) odzwierciedlajacymi strukture tytulow i czesci tresci. Pojedynacze pliki VOB sa ograniczone do ok. 1 GB, aby spelnic wymagania systemu plikow UDF, a dluzsze tresci sa bezszwowo rozlozone na wiele plikow. Format obsluguje rozdzielczosci wideo NTSC (720x480) i PAL (720x576) przy szybkosciach transmisji do 9,8 Mbps dla laczonego audio i wideo. Integracja wideo, wieloscieezkowego audio, napisow i nawigacji w jednym strumieniu programowym uczynic VOB kompletnym rozwiazaniem do konsumenckiej dystrybucji filmow. Choc strumieniowanie i nowsze formaty nosnikow dyskowych zastapily DVD dla nowych tresci, VOB pozostaje niezwykle istotny do dostepu do ogromnej biblioteki istniejacych tresci DVD.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), znany rowniez pod oryginalna nazwa projektu MUSICAM, to percepcyjny kodek audio standaryzowany jako czesc ISO/IEC 11172-3 w 1993 roku. Podczas gdy jego nastepca MP3 zyskal popularnosc wsrod konsumentow, MP2 wyrzezbil sobie trwala nisze w profesjonalnej emisji, ktora utrzymuje do dzis. Kodek dzieli audio na 32 podpasma za pomoca polifazowego banku filtrow, stosuje model psychoakustyczny do okreslenia progow maskowania, a nastepnie kwantyzuje i koduje Huffmanem kazde podpasmo. Typowe wdrozenia emisyjne uzywaja 192-384 kbps dla stereo, osiagajac transparentna jakosc przy nizszej zlozonosci kodera i lepszej odpornosci na bledy niz Layer III. Te wlasciwosci tlumaacza, dlaczego telewizja DVB, radio cyfrowe DAB i standard kamer HDV nakazuja lub preferuja MP2. Opoznienie kodera jest rowniez krotsze, co jest wazna cecha w przypadku nadawania na zywo, gdzie liczy sie synchronizacja dzwieku z obrazem. Trzy zalety utrzymuja MP2 na rynku dziesieciolecia po standaryzacji: lagodna degradacja w warunkach bledow transmisji, kluczowa dla sygnalow nadawanych drogami radiowymi, minimalne opoznienie kodowania odpowiednie dla lancuchow emisji na zywo oraz ugruntowana akceptacja regulacyjna w europejskich i azjatyckich systemach nadawczych.