VOB naar MP2 Converter

VOB (Video Object) is het primaire containerformaat dat wordt gebruikt op DVD-Video-schijven, gedefinieerd als onderdeel van de dvd-specificatie ontwikkeld door het DVD Forum. Het formaat verscheen voor het eerst met de dvd-standaard die in september 1996 werd afgerond en is sindsdien gebruikt op miljarden geproduceerde dvd-schijven wereldwijd. VOB-bestanden zijn gebaseerd op het MPEG-2 program stream-formaat en bevatten gemultiplexte MPEG-2-video naast audio in AC-3 (Dolby Digital), DTS, MPEG-1 Layer II of LPCM-formaten. Naast audio en video bevatten VOB-bestanden ook dvd-ondertitelstreams als bitmap-overlays, navigatiedata voor menu-interactie en hoofdstukpuntinformatie. De bestanden bevinden zich in de VIDEO_TS-directory op één dvd-schijf, met naamconventies (VTS_01_1.VOB, enz.) die de titel- en deelstructuur van de inhoud weerspiegelen. Individuele VOB-bestanden zijn beperkt tot ongeveer 1 GB om te voldoen aan de vereisten van het UDF-bestandssysteem, waarbij langere content naadloos over meerdere bestanden wordt verdeeld. Het formaat ondersteunt zowel NTSC (720x480) als PAL (720x576) videoresoluties bij bitrates tot 9,8 Mbps voor gecombineerde audio en video. De integratie van video, meersporige audio, ondertitels en navigatie in één enkele program stream maakte VOB één complete oplossing voor consumenten-filmlevering. Hoewel streaming en nieuwere schijfformaten dvd voor nieuwe content hebben vervangen, blijft VOB uiterst relevant voor het benaderen van de enorme bibliotheek aan bestaande dvd-content.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), ook bekend onder de oorspronkelijke projectnaam MUSICAM, is één perceptuele audiocodec gestandaardiseerd als onderdeel van ISO/IEC 11172-3 in 1993. Terwijl de opvolger MP3 de schijnwerpers veroverde bij consumenten, veroverde MP2 één duurzame niche in professionele omroep die het tot op de dag van vandaag bezet houdt. De codec splitst audio in 32 subbanden via één polyfase-filterbank, past één psychoakoestisch model toe om maskeringsdrempels te bepalen en kwantiseert en Huffman-codeert vervolgens elke subband dienovereenkomstig. Typische omroepassingen gebruiken 192-384 kbps voor stereo, wat transparante kwaliteit oplevert met lagere encodercomplexiteit en betere foutbestendigheid dan Layer III. Deze eigenschappen verklaren waarom DVB-televisie, DAB digitale radio en de HDV-camcorderstandaard allemaal MP2 verplichten of prefereren. De encoderlatentie is ook korter, één belangrijk kenmerk voor live-uitzending waar lipsynchronisatie ertoe doet. Drie voordelen houden MP2 tientallen jaren na standaardisatie relevant: sierlijke degradatie bij transmissiefouten die essentieel is voor ethersignalen, minimale coderingsvertraging die past bij realtime omroepketens en gevestigde regelgevingsacceptatie in Europese en Aziatische omroepkaders.