Konwerter plików PDB do PGX
Konwertuj swoje pliki w formacie pdb do formatu pgx przez Internet i bezpłatnie
pdb
pgx
Jak przekonwertować plik w formacie PDB do formatu PGX
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pgx lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pgx; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PDB (Palm Database) to ogolny format kontenera bazodanowego stworzony przez firme Palm, Inc. dla platformy Palm OS, ktory pojawil sie po raz pierwszy z oryginalnym PalmPilotem w marcu 1996 roku. W kontekscie e-bookow pliki PDB najczesciej wykorzystuja kodowanie PalmDOC lub Plucker do przechowywania czytelnego tekstu z podstawowym formatowaniem. Format sklada sie z 78-bajtowego naglowka identyfikujacego nazwe bazy danych, date utworzenia i liczbe rekordow, po czym nastepuje tabela indeksu rekordow i same rekordy danych. Pliki PDB zakodowane w PalmDOC uzywaja prostego schematu kompresji opartego na LZ77 do efektywnego pakowania tekstu jawnego, podczas gdy Plucker rozszerza to o renderowanie HTML, obsluge obrazow i nawigacje hiperłaczami. E-booki PDB napedzaly rozwijajacy sie ekosystem czytelnictwa mobilnego na lata przed pojawieniem sie dedykowanych czytnikow e-bookow — miliony uzytkownikow Palm OS nosily ze soba cale biblioteki na urzadzeniach takich jak Palm V, Tungsten i Treo. Glowna zaleta jest skrajna prostota: plaska struktura rekordow i minimalne narzuty sprawiaja, ze pliki PDB sa analizowane natychmiastowo nawet na mocno ograniczonym sprzecie z limitowana pamiecia i moca obliczeniowa. Otwarta, dobrze udokumentowana struktura to kolejny atut, ktory zaowocował powstaniem licznych aplikacji czytelniczych na Palm OS, Windows i pozniejsze platformy mobilne. Chociaz platforma Palm zostala dawno wycofana, e-booki PDB pozostaja dostepne dzieki narzędziom konwersji i czytnikom takim jak Calibre, a format zachowuje historyczne znaczenie jako jedno z najwczesniejszych praktycznych rozwiązań mobilnych e-bookow.
PGX to prosty jednokomponentowy rastrowy format obrazów, zdefiniowany jako część standardu JPEG 2000 (ISO/IEC 15444) do celów testowania zgodności i weryfikacji implementacji kodeków JPEG 2000. Wprowadzony około 2000 roku wraz z samą specyfikacją JPEG 2000, pliki PGX przechowują pojedynczy komponent obrazu (jeden kanał koloru lub płaszczyznę skali szarości) z nagłówkiem tekstowym, po którym następują surowe dane pikseli, zapewniając jednoznaczną reprezentację referencyjną, z którą wyjścia kodera i dekodera mogą być porównywane próbka po próbce. Nagłówek to pojedyncza linia ASCII określająca kolejność bajtów (ML dla big-endian, LM dla little-endian), znak (+ dla bez znaku, - dla ze znakiem), głębię bitową (1 do 32 bitów), szerokość i wysokość. Dane pikseli następują jako surowe wartości binarne, każda zajmująca minimalną liczbę bajtów potrzebną dla określonej głębi bitowej, z jedną wartością na piksel. Dla obrazów wielokomponentowych (jak RGB) każdy komponent jest przechowywany w osobnym pliku PGX. Celowa prostota formatu — brak kompresji, brak metadanych, brak obsługi wielu kanałów — zapewnia, że nie ma żadnych niejednoznaczności w interpretacji, które mogłyby zamaskować błędy kodeka. Jedną z zalet jest precyzja weryfikacji: nieskompresowana, dokładnie wyspecyfikowana reprezentacja PGX pozwala na bitowo dokładne porównanie zdekodowanego wyjścia JPEG 2000 z obrazami referencyjnymi, co jest niezbędne do certyfikacji zgodności implementacji kodeka ze standardem. Rola formatu w ramach testowania zgodności JPEG 2000 oznacza, że jest on zaimplementowany w każdym poważnym kodeku JPEG 2000 (OpenJPEG, Kakadu itp.) i używany w oficjalnym zestawie testów zgodności ISO. Pliki PGX mogą być również przetwarzane przez ImageMagick i różne narzędzia deweloperskie JPEG 2000.