Konwerter plików MAC do JBIG

Konwertuj swoje pliki w formacie mac do formatu jbig przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie MAC do formatu JBIG

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format jbig lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jbig; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

MAC (MacPaint) to monochromatyczny format obrazów bitmapowych stworzony przez Billa Atkinsona w Apple Computer i wydany wraz z oryginalnym Macintoshem 24 stycznia 1984 roku. MacPaint był dołączany do każdego Macintosha i stał się pierwszą szeroko używaną aplikacją do malowania na komputerze osobistym z graficznym interfejsem użytkownika. Pliki MAC przechowują 1-bitowe (czarno-białe) obrazy o stałej rozdzielczości 576x720 pikseli — odpowiadającej polu drukowalnemu oryginalnej drukarki igłowej ImageWriter przy 72 dpi — z użyciem kompresji PackBits z kodowaniem długości serii. Struktura pliku składa się z 512-bajtowego nagłówka (w dużej mierze niewykorzystanego), po którym następują skompresowane dane bitmapy zorganizowane jako 720 wierszy po 72 bajty każdy (576 pikseli na wiersz, 8 pikseli na bajt). Schemat PackBits naprzemiennie stosuje dosłowne ciągi bajtów i ciągi powtórzonych bajtów, zapewniając wydajną kompresję dla dużych jednolitych obszarów typowych dla czarno-białych ilustracji. Jedną z zalet jest historyczne znaczenie formatu — MacPaint i jego format pliku pomogły ustanowić wizualny język komputerów stacjonarnych, a prace artystyczne stworzone za jego pomocą przez wczesnych użytkowników Macintosha, w tym ikoniczne projekty interfejsów i czcionek Susan Kare, reprezentują fundamentalny rozdział w historii grafiki komputerowej. Skrajna prostota formatu to kolejna praktyczna zaleta: pliki MAC mogą być dekodowane prostym kodem i są obsługiwane przez ImageMagick, GIMP, XnView i inne nowoczesne narzędzia graficzne.
Twórca: Apple Computer
Pierwsze wydanie: 24 stycznia 1984
JBIG (Joint Bi-level Image experts Group) to bezstratny standard kompresji obrazów (ITU-T T.82) opublikowany w 1993 roku, opracowany przez komitet ekspertów z tych samych międzynarodowych organizacji normalizacyjnych, które stworzyły JPEG. Rozszerzenia .jbig i .jbg odnoszą się do tego samego standardu kompresji, przy czym .jbig jest bardziej eksplicytną formą powszechnie używaną w oprogramowaniu obsługującym surowy strumień danych JBIG. Algorytm kompresji opiera się na kodowaniu arytmetycznym zależnym od kontekstu: przed kodowaniem każdego piksela koder analizuje konfigurowalny szablon od 10 do 16 sąsiednich pikseli (mieszankę sąsiadów z bieżącej i poprzedniej linii) w celu określenia kontekstu — jednej z tysięcy możliwych konfiguracji lokalnych pikseli. Każdy kontekst utrzymuje własną adaptacyjną estymację prawdopodobieństwa, ciągle aktualizowaną w miarę postępu kodowania, co pozwala koderowi wykorzystywać wzorce statystyczne specyficzne dla każdego regionu obrazu. To podejście obsługuje tekst, grafikę liniową, rastrowane fotografie i strony o mieszanej zawartości za pomocą jednego algorytmu, osiągając konsekwentnie lepszą kompresję niż stałe tablice Huffmana Group 3 czy prostszy model predykcji Group 4. Późniejsza wersja, JBIG2 (T.88), dodała dopasowywanie wzorców i tryby stratne dla jeszcze wyższej kompresji, ale oryginalny JBIG pozostaje szeroko wdrożony. Jedną z zalet jest adaptacyjność algorytmu: w przeciwieństwie do kodeków Group 3/4, które używają stałych modeli statystycznych, JBIG nieprzerwanie uczy się charakterystyk każdego konkretnego obrazu w trakcie kodowania, zapewniając niemal optymalną kompresję dla szeroko zróżnicowanych typów treści. Standard jest zaimplementowany w wielu urządzeniach wielofunkcyjnych i skanerach dokumentów do wewnętrznej obsługi obrazów. Pliki JBIG mogą być przetwarzane przez ImageMagick, jbigkit i korporacyjne systemy obrazowania dokumentów.
Pierwsze wydanie: 1993