T11 naar PFB Converter

PFB (Printer Font Binary) is de compacte binaire representatie van Adobe's PostScript Type 1-lettertypeformaat, geintroduceerd samen met PFA in 1984. Waar PFA het volledige lettertypeprogramma opslaat als hexadecimaal gecodeerde ASCII-tekst, verpakt PFB dezelfde gegevens in één lichtgewicht binaire container met segmentheaders die gebieden markeren als ASCII of binair. Het versleutelde glyphcontourgedeelte (eexec) wordt opgeslagen als onbewerkte bytes in plaats van hexadecimale tekens, waardoor de bestandsgrootte ruwweg wordt gehalveerd ten opzichte van PFA. Elk segment begint met één markerbyte en één 32-bits lengteveld, waardoor het formaat eenvoudig te verwerken is en tegelijkertijd aanzienlijk compacter. PFB werd het dominante Type 1-distributieformaat op Windows- en DOS-platforms, gebruikt in combinatie met PFM- (Printer Font Metrics) of AFM-bestanden die de tekenbreedtes en kerninggegevens leveren die nodig zijn voor tekstlay-out. Één voordeel is opslag- en overdrachtefficiency — de binaire codering betekent dat één typisch tekstlettertype 30-50 KB in beslag neemt in plaats van de 60-100 KB die het PFA-equivalent zou vereisen. De gesegmenteerde structuur stelt PostScript-interpreters ook in staat om lettertypegegevens efficiënt te streamen, waarbij ASCII- en binaire delen met hun respectieve verwerkers worden behandeld. Adobe Type Manager (ATM) op Windows was afhankelijk van PFB-bestanden om vloeiende Type 1-tekst op het scherm weer te geven, één mogelijkheid die desktop publishing op het PC-platform transformeerde. Hoewel OpenType-lettertypen Type 1 grotendeels hebben vervangen voor nieuw werk, blijven PFB-bestanden bestaan in gevestigde drukworkflows, archieflettertypebibliotheken en systemen die afhankelijk zijn van PostScript-uitvoer.