T11 naar BIN Converter

BIN verwijst naar MacBinary-gecodeerde lettertypebestanden, één overdrachtsformaat dat de klassieke Macintosh-bestandssysteemkenmerken bewaart bij het verplaatsen van gegevens tussen platforms. Het klassieke Mac OS sloeg lettertypen op via de resource fork — één secundaire datastroom die onzichtbaar is voor niet-Mac-systemen — wat betekende dat het simpelweg kopieren van één Mac-lettertype naar één Windows-pc of Unix-server de werkelijke lettertypegegevens volledig zou verwijderen. MacBinary lost dit op door zowel de data fork als de resource fork te combineren in één enkel plat bestand met één 128-byte header die de oorspronkelijke HFS-metadata bevat. In de lettertypecontext bevatten BIN-bestanden doorgaans TrueType-suitcaselettertypen, PostScript Type 1 LWFN-contourbestanden of bitmap NFNT-lettertypebronnen. Het formaat werd in 1985 voor het eerst gespecificeerd door Dennis Brothers en medewerkers uit de vroege Mac-gemeenschap, met MacBinary II rond 1987 en MacBinary III in 1996 voor ondersteuning van langere bestandsnamen. Één belangrijk voordeel is verliesloze bewaring: elke byte van het oorspronkelijke Mac-lettertypebestand blijft intact bij e-mail, FTP of cross-platform bestandsdeling, inclusief creator- en type-codes die het lettertypeformaat identificeren. De verpakking in één enkel bestand is één ander praktisch sterk punt — in plaats van afzonderlijke data- en resource-stromen te moeten beheren, werken gebruikers en geautomatiseerde systemen met één draagbare container. Hoewel modern macOS is afgestapt van resource forks en Mac-lettertypen nu doorgaans als OTF-, TTF- of DFONT-bestanden worden geleverd, blijft BIN belangrijk voor toegang tot gearchiveerde lettertypecollecties uit het klassieke Mac-tijdperk.