T11 naar BIN converter
Converteer online gratis uw t11- naar bin-bestanden
t11
bin
Hoe converteert u een T11 naar BIN
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies bin of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw bin-bestand downloaden
Over de formaten
T11 (Type 11) is één PostScript-lettertypetype gedefinieerd door Adobe Systems als onderdeel van de CID-keyed lettertype-architectuur, dat CID-glyphadressering combineert met TrueType-contourgegevens verpakt in één Type 42 PostScript-schil. In Adobe's lettertypenummering zijn Types 9, 10 en 11 de CID-keyed tegenhangers van respectievelijk Types 1, 3 en 42 — Type 11 is dus in wezen één CID-keyed Type 42, ontworpen voor TrueType-lettertypen met zeer grote glyphsets, met name CJK-tekencollecties (Chinees, Japans, Koreaans). Het formaat stelt PostScript-interpreters met TrueType-rasterizer-ondersteuning in staat om CJK TrueType-lettertypen te renderen terwijl CID-numerieke indexering wordt gebruikt in plaats van glyphnamen, wat cruciaal is voor tekensets die in de tienduizenden lopen. Glyphcontouren blijven in het native TrueType kwadratische spline-formaat, waardoor de oorspronkelijke hinting-instructies behouden blijven, terwijl de CID-laag efficiënte glyph-toegang en -subsetting biedt via CMap-bronnen. Één voordeel is directe TrueType-renderingkwaliteit — in tegenstelling tot het converteren van TrueType-contouren naar PostScript-kubische curven, geeft Type 11 de oorspronkelijke contouren intact door aan de rasterizer, waardoor handmatig afgestemde grid-fitting-instructies behouden blijven. De CID-indexering biedt één ander voordeel door meerdere coderingsschema's (Unicode, nationale standaarden) te ondersteunen die aan dezelfde glyphcollectie worden gekoppeld zonder gegevensduplicatie. Type 11-lettertypen komen voornamelijk voor in professionele CJK-drukproductie en PDF-documentworkflows waar grote TrueType-gebaseerde tekensets moeten worden ingebed in PostScript-afgeleide uitvoer.
BIN verwijst naar MacBinary-gecodeerde lettertypebestanden, één overdrachtsformaat dat de klassieke Macintosh-bestandssysteemkenmerken bewaart bij het verplaatsen van gegevens tussen platforms. Het klassieke Mac OS sloeg lettertypen op via de resource fork — één secundaire datastroom die onzichtbaar is voor niet-Mac-systemen — wat betekende dat het simpelweg kopieren van één Mac-lettertype naar één Windows-pc of Unix-server de werkelijke lettertypegegevens volledig zou verwijderen. MacBinary lost dit op door zowel de data fork als de resource fork te combineren in één enkel plat bestand met één 128-byte header die de oorspronkelijke HFS-metadata bevat. In de lettertypecontext bevatten BIN-bestanden doorgaans TrueType-suitcaselettertypen, PostScript Type 1 LWFN-contourbestanden of bitmap NFNT-lettertypebronnen. Het formaat werd in 1985 voor het eerst gespecificeerd door Dennis Brothers en medewerkers uit de vroege Mac-gemeenschap, met MacBinary II rond 1987 en MacBinary III in 1996 voor ondersteuning van langere bestandsnamen. Één belangrijk voordeel is verliesloze bewaring: elke byte van het oorspronkelijke Mac-lettertypebestand blijft intact bij e-mail, FTP of cross-platform bestandsdeling, inclusief creator- en type-codes die het lettertypeformaat identificeren. De verpakking in één enkel bestand is één ander praktisch sterk punt — in plaats van afzonderlijke data- en resource-stromen te moeten beheren, werken gebruikers en geautomatiseerde systemen met één draagbare container. Hoewel modern macOS is afgestapt van resource forks en Mac-lettertypen nu doorgaans als OTF-, TTF- of DFONT-bestanden worden geleverd, blijft BIN belangrijk voor toegang tot gearchiveerde lettertypecollecties uit het klassieke Mac-tijdperk.