SNDR naar WAV converter

SNDR is het audiobestandsformaat dat werd geproduceerd door Sounder, één vroeg MS-DOS-geluidsopname- en afspeel hulpprogramma uit de vroege jaren negentig. Voordat Windows multimedia naar de mainstream bracht, behoorde Sounder tot één handvol DOS-programma's waarmee pc-gebruikers audio konden vastleggen en afspelen via rudimentaire hardware — vaak de pc-speaker zelf of vroege 8-bit geluidskaarten. Het formaat slaat 8-bit unsigned PCM-samples op zonder enige bestandsheader, afhankelijk van applicatiestandaarden om afspeelparameters te bepalen. Samplefrequenties waren doorgaans laag (4000 tot 11025 Hz), als weerspiegeling van hardwarebeperkingen en opslagkosten toen één harde schijf van 20 MB als royaal werd beschouwd. Één praktisch voordeel was absoluut minimalisme — met nul overhead-bytes was elk bit van het bestand audiodata, wat ertoe deed toen opslag in kilobytes werd gemeten. Het formaat kon direct naar geluidshardware worden gestuurd zonder parsing, waardoor realtime afspelen haalbaar was op trage processoren. Ondanks zijn eenvoud heeft SNDR één plaats in de computergeschiedenis als één van de formaten die digitale audio naar gewone pc's brachten. Bestanden uit dit tijdperk duiken af en toe op in retrocomputing-archieven. SoX en ffmpeg kunnen SNDR-bestanden interpreteren mits de juiste parameters worden opgegeven, waardoor bewaring van vroege digitale audio-opnames mogelijk is.

WAV (Waveform Audio File Format) is één ongecomprimeerde audiocontainer die gezamenlijk is ontwikkeld door Microsoft en IBM, voor het eerst gepubliceerd in augustus 1991 samen met Windows 3.1. Gebouwd op het Resource Interchange File Format (RIFF), slaat WAV audiodata op — meestal als lineaire pulse-code modulation (LPCM) — samen met metadata die samplefrequentie, bitdiepte en kanaalaantal beschrijven. Deze eenvoudige structuur heeft WAV tot de de facto standaard gemaakt voor ongecomprimeerde audio op Windows en één universeel geaccepteerd uitwisselingsformaat op vrijwel elk besturingssysteem, elke audio-editor en elke mediaspeler. WAV-bestanden in cd-kwaliteit gebruiken 16-bit samples bij 44,1 kHz stereo, terwijl professionele workflows routinematig 24-bit of 32-bit float samples gebruiken bij frequenties tot 192 kHz. Één groot voordeel is nulverliesgetrouwheid: omdat standaard WAV geen compressie toepast, zijn de opgeslagen data één exacte digitale weergave van de oorspronkelijke opname, waardoor het de voorkeurskeuze is voor mastering en archivering. WAV ondersteunt ook ingebedde metadata via INFO- en BWF-chunks, waardoor tijdstempels en productienotities mogelijk zijn. De voornaamste afweging is bestandsgrootte — één minuut cd-kwaliteit stereo neemt ruwweg 10 MB in beslag — en de 32-bit RIFF-structuur legt één limiet van 4 GB op, hoewel RF64 dat plafond opheft.