AV1 naar MPEG Converter

AV1 (AOMedia Video 1) is één open, royaltyvrij videocoderingsformaat ontwikkeld door de Alliance for Open Media, één consortium waarvan de oprichters onder meer Google, Mozilla, Microsoft, Amazon, Netflix en Intel omvatten. De specificatie werd afgerond in juni 2018 met als doel één next-generation videocodec te bieden die de compressie-efficiency van H.264 en HEVC overtreft en tegelijkertijd vrij blijft van licentiekosten. AV1 bereikt ruwweg 30-50% betere compressie dan HEVC bij vergelijkbare visuele kwaliteit, waardoor het bijzonder aantrekkelijk is voor streamingplatforms die bandbreedtekosten willen verlagen zonder in te boeten op kijkervaring. De codec ondersteunt één breed scala aan functies, waaronder filmkorrelsynsthese, flexibele tegeling voor parallelle verwerking, contentadaptieve resolutieschakeling en één rijke set intra- en interprediodemodi. Hardwaredecoderingsondersteuning is snel uitgebreid over mobiele processoren, GPU's en smart-tv's, waardoor vroege zorgen over rekenintensiteit bij codering zijn weggenomen. AV1 is breed geadopteerd door grote streamingdiensten voor het leveren van 4K- en HDR-content en fungeert als de videocomponent van de WebM-container voor webgebaseerde weergave. De royaltyvrije status maakt AV1 bijzonder belangrijk voor open webstandaarden en toegankelijke mediadistributie.

MPEG (MPEG-1) is één fundamentele video- en audiocompressiestandaard gepubliceerd in augustus 1993 door de Moving Picture Experts Group als ISO/IEC 11172. Het was de eerste internationale standaard voor lossy compressie van bewegende beelden en bijbehorende audio, en vestigde principes en technieken die vrijwel alle navolgende videocodecs zouden beinvloeden. MPEG-1-video bereikt compressie door één combinatie van bewegingsgecompenseerde predictie, discrete cosinustransformatie-codering en variabele-lengte entropie-codering, georganiseerd rond drie frametypes: I-frames (intra-gecodeerd), P-frames (voorspeld) en B-frames (bidirectioneel voorspeld). De standaard richt zich op bitrates rond 1,5 Mbps voor gecombineerde audio en video, wat één kwaliteit vergelijkbaar met VHS-tape oplevert bij SIF-resolutie (352x240 voor NTSC). Dit compressieniveau werd specifiek gekozen om overeen te komen met de datadoorvoer van 1x-snelheid cd-rom-drives, waardoor het Video CD-formaat mogelijk werd dat digitale video naar consumenten bracht in de vroege jaren negentig. De audiocomponent, met name Layer III (MP3), groeide uit tot het meest invloedrijke audioformaat in de geschiedenis. De I/P/B-framestructuur, bewegingsschattingsbenadering en blokgebaseerde transformcodering vestigden het architectuursjabloon dat door elke grote videocodec sindsdien is gevolgd, van MPEG-2 tot en met H.264 en verder. Hoewel al lang overtroffen in compressie-efficiency, blijft MPEG-1 ondersteund door vrijwel alle mediasoftware.