Konwersja PGX do SIXEL

SIXEL (Six Pixel) to bitmapowy format kodowania grafiki stworzony przez Digital Equipment Corporation (DEC) w 1983 roku do renderowania obrazów na drukarkach znakowych i terminalach wideo. Nazwa wywodzi się od podstawowej jednostki kodowania: kolumny sześciu pikseli reprezentowanej przez pojedynczy znak ASCII. Każdy znak drukowalny w strumieniu danych SIXEL (ASCII 63-126) koduje 6-pikselową kolumnę pionową, gdzie wartość binarna znaku określa, które piksele są włączone, a które wyłączone. Kolor jest określany przez sterowanie paletą opartą na rejestrach: sekwencja Select Color Sequence przypisuje wartość koloru HLS lub RGB do numerowanego rejestru, a kolejne znaki sixel używają tego koloru do momentu wybrania innego rejestru. Kodowanie obsługuje atrybuty rastrowe do określania proporcji pikseli i wymiarów obrazu, sekwencje powtórzeń (! po którym następuje liczba i znak) dla kompresji długości serii identycznych kolumn oraz $ (powrót karetki) i - (nowa linia) do nawigacji po siatce sixeli. DEC zaimplementował obsługę SIXEL w terminalach VT240, VT241, VT330 i VT340, a także w wielu modelach drukarek. Jedną z zalet kodowania SIXEL jest jego czysto znakowy charakter ASCII: strumień danych składa się wyłącznie ze znaków drukowalnych i standardowych sekwencji sterujących, co oznacza, że grafika SIXEL może być transmitowana przez dowolny tekstowy kanał komunikacyjny — terminale szeregowe, sesje SSH, połączenia telnet — bez wymagania transportu bezpiecznego dla danych binarnych czy modyfikacji protokołu. Współczesny renesans formatu stanowi kolejny niezwykły wymiar: po dekadach zapomnienia obsługa SIXEL została zaimplementowana w licznych nowoczesnych emulatorach terminali, umożliwiając wyświetlanie obrazów w przepływach pracy wiersza poleceń. Wyjście SIXEL może być generowane przez ImageMagick, libsixel, chafa i różne biblioteki do tworzenia wykresów.