Konwersja PGX do PAL

PAL to 16-bitowy format obrazów z przeplotem YUV, przechowujący informacje o kolorze za pomocą modelu luminancja-chrominancja zamiast bezpośrednich wartości RGB. Każda para pikseli jest pakowana w cztery bajty z wykorzystaniem kolejności bajtów UYVY — U (Cb), Y0, V (Cr), Y1 — gdzie dwa sąsiednie piksele dzielą pojedynczy zestaw próbek chrominancji (kolorów), zachowując jednocześnie indywidualne wartości luminancji (jasności). To podpróbkowanie chrominancji 4:2:2 zmniejsza o połowę rozdzielczość kolorów w poziomie bez zauważalnego wpływu percepcyjnego, ponieważ ludzki wzrok jest znacznie bardziej wrażliwy na różnice jasności niż na szczegóły kolorów. Format ma swoje konceptualne korzenie w analogowych standardach telewizji nadawczej opracowywanych w latach 60. i 70. XX wieku, gdzie rozdzielenie luminancji i chrominancji umożliwiło wstecznie kompatybilną transmisję kolorowej telewizji obok istniejących sygnałów monochromatycznych. W cyfrowym obrazowaniu 16-bitowe YUV służy jako powszechna reprezentacja pośrednia dla sprzętu do przechwytywania wideo, grabberów klatek i potoków przetwarzania obrazów pracujących wewnętrznie w przestrzeni kolorów YCbCr przed konwersją do RGB na potrzeby wyświetlania. Jedną z zalet jest wydajność przepustowości: przy 16 bitach na piksel, UYVY wymaga około dwóch trzecich danych nieskompresowanego 24-bitowego RGB, zachowując praktycznie identyczną postrzeganą jakość, co czyni go dobrze dostosowanym do szybkiego przechwytywania wideo i aplikacji przetwarzania obrazów w czasie rzeczywistym. Bezpośrednia odpowiedniość sposobu, w jaki sprzęt wideo przechwytuje i generuje dane, stanowi kolejną praktyczną zaletę — wiele kart przechwytywania i sensorów kamer natywnie produkuje dane UYVY, więc przechowywanie ich w formacie PAL eliminuje zbędny krok konwersji przestrzeni kolorów.