Konwersja PGX do PFM

PFM (Portable Float Map) to zmiennoprzecinkowy rastrowy format obrazów opracowany przez Paula Debeveca około 2001 roku, zaprojektowany do przechowywania danych obrazów o wysokim zakresie dynamicznym z prostotą rodziny formatów Netpbm. PFM rozszerza filozofię PBM/PGM/PPM — minimalny nagłówek, surowe dane, brak kompresji — na 32-bitowe próbki zmiennoprzecinkowe IEEE, zapewniając bezpośredni dostęp do wartości pikseli HDR bez narzutu kodowania formatów takich jak OpenEXR czy ograniczonego zakresu kodowania RGBE formatu Radiance HDR. Struktura pliku jest celowo minimalna: dwuznakowa liczba magiczna ('Pf' dla skali szarości, 'PF' dla koloru), szerokość i wysokość w następnej linii, wskaźnik skali/kolejności bajtów (ujemny dla little-endian, dodatni dla big-endian, z wielkością wskazującą współczynnik skali), a następnie surowe dane zmiennoprzecinkowe 32-bitowe dla każdego piksela. Pliki PFM przechowują jedną wartość float na piksel dla skali szarości lub trzy wartości float (RGB) na piksel dla koloru, bez kompresji, kanału alfa czy metadanych. Format wywodzi się ze społeczności badawczej obrazowania HDR, gdzie prace Debeveca nad oświetleniem opartym na obrazach i rejestracją za pomocą light stage wymagały prostego, jednoznacznego sposobu przechowywania liniowych wartości luminancji zmiennoprzecinkowej do wymiany między narzędziami badawczymi. Jedną z zalet jest absolutna prostota dla danych HDR: PFM można odczytywać i zapisywać kilkoma liniami kodu w dowolnym języku obsługującym IEEE float, bez żadnych zależności od bibliotek — idealne rozwiązanie do prototypowania badawczego i szybkiej wymiany danych między własnymi narzędziami. Szerokie przyjęcie formatu w społeczności badawczej wizji komputerowej i fotografii obliczeniowej to kolejna praktyczna zaleta — benchmarki przepływu optycznego (Middlebury), zbiory danych estymacji głębi i rejestracje pól luminancji powszechnie używają PFM. Format jest obsługiwany przez ImageMagick, OpenCV, HDR Shop i Luminance HDR.