Konwerter plików HCOM do CDDA
Konwertuj swoje pliki w formacie hcom do formatu cdda przez Internet i bezpłatnie
hcom
cdda
Jak przekonwertować plik w formacie HCOM do formatu CDDA
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format cdda lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu cdda; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
HCOM to format audio z kodowaniem Huffmana z wczesnej ery Macintoshy, zaprojektowany do zmniejszania rozmiaru zdigitalizowanego dzwieku na potrzeby dystrybucji na dyskietkach i systemach BBS, gdy pamiec byla drogocenna, a modemy wolne. Koder przyjmuje 8-bitowe wejscie PCM bez znaku, oblicza tabele czestotliwosci wartosci delta probek i buduje optymalne drzewo Huffmana, zastepujace czeste delty krotkimi sekwencjami bitow. Wspolczynniki kompresji 2:1 lub lepsze byly typowe dla nagran mowy — istotna oszczednosc, gdy dyskietka 3,5 cala miescila zaledwie 800 KB. Pliki byly dystrybuowane jako resource forki Macintoshy i odtwarzane przez narzedzia takie jak SoundApp w ekosystemie wymiany oprogramowania BinHex, ktory definiowal wymiane programow na Macu pod koniec lat 80. Format obslugiwal czestotliwosci probkowania do 22,255 kHz, odpowiadajace mozliwosciom wyjsciowym oryginalnego sprzetu dzwiekowego Macintosha. Narzedzia takie jak SoX zachowuja obsluge dekodowania HCOM, zapewniajac dostep do archiwalnych nagran dziesieciolecia pozniej. HCOM oferuje trzy praktyczne zalety w pracach konserwatorskich: bezstratna kompresje, ktora odtwarza oryginalne probki dokladnie, samodzielna tablice Huffmana osadzona w kazdym pliku zapewniajaca dekodowanie bez zaleznosci zewnetrznych oraz historyczna powszechnosc w tysiacach archiwalnych zbiorow dzwiekowych klasycznych Macow.
CDDA (Compact Disc Digital Audio), znany rowniez jako standard Red Book, definiuje format audio przechowywany na plytach muzycznych CD. Opracowany wspolnie przez Sony i Philips i opublikowany w 1980 roku, ustanowil parametry, ktore ksztaltowaly cyfrowe audio przez dziesieciolecia: 16-bitowe liniowe PCM przy 44,1 kHz stereo, dajace 1411,2 kbps nieskompresowanego strumienia. Kazda plyta moze pomiescic do 80 minut muzyki zorganizowanej w sciezki z punktami indeksowymi, danymi subkanalowymi do wyswietlania tekstu oraz kodami korekcji bledow (CIRC) zapewniajacymi niezawodne odtwarzanie mimo drobnych zarysowlan. Gdy audio jest zgrywane z plyty CD, wynikowy strumien jest czesto zapisywany z rozszerzeniem .cdda jako surowe PCM przed konwersja. Najbardziej oczywista zaleta jest nieskompresowana, bezstratna natura — to, co dociera do uszu sluchacza, jest matematycznie identyczne z masterem studyjnym przy danej rozdzielczosci. Solidna korekcja bledow zapewnia doskonala odpornosc, utrzymujac integralnosc audio nawet przy umiarkowanym zuzyciu powierzchni plyty. Sprzedawszy miliardy egzemplarzy od premiery pierwszego komercyjnego wydania w 1982 roku, CDDA ustalilo bazowe oczekiwania jakosciowe dla cyfrowej muzyki i pozostaje punktem odniesienia, wzgledem ktorego ocenia sie stratne kodeki.