Konwerter plików DFONT do JBG
Konwertuj swoje pliki w formacie dfont do formatu jbg przez Internet i bezpłatnie
dfont
jbg
Jak przekonwertować plik w formacie DFONT do formatu JBG
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format jbg lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jbg; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DFONT (Data Fork TrueType) to format plikow czcionek wprowadzony przez Apple wraz z Mac OS X 10.0 w marcu 2001 roku, stworzony w celu rozwiazania fundamentalnego problemu kompatybilnosci w przejsciu z klasycznego Mac OS do architektury OS X opartej na Uniksie. Klasyczne czcionki Mac przechowywaly dane glifow w resource fork — drugorzednym strumieniu plikow specyficznym dla systemu plikow HFS — ale unixowy fundament OS X i jego uzycie UFS nie mialy natywnej obslugi resource fork. DFONT przenosi cala strukture resource fork do data fork, opakowujac te same tabele czcionek TrueType w mape zasobow, ktora standardowe API typograficzne OS X moga odczytac. Plik jest w istocie walizka TrueType bez resource fork. Apple dostarczal DFONT jako domyslny format czcionek systemowych dostarczanych z OS X i pozostaje on obecny w katalogach systemowych macOS. Zaleta jest plynna kompatybilnosc wsteczna ze stosem renderowania czcionek Apple — wewnetrzna struktura odzwierciedla klasyczne czcionki resource fork, wiec CoreText i jego poprzednicy obsluguja pliki DFONT bez zadnej specjalnej sciezki konwersji. Jednoplikowa konstrukcja to kolejny praktyczny atut, zapewniajacy, ze pliki DFONT przetrwaja nienaruszone przy przechowywaniu na wolumenach innych niz HFS, transferze przez sieci lub zarzadzaniu systemami kontroli wersji. Chociaz Apple coraz czesciej przechodzi na OpenType (.otf/.ttc) dla nowszych czcionek systemowych, pliki DFONT nadal pojawiaja sie w instalacjach macOS oraz w kolekcjach czcionek z ery OS X.
JBG to rozszerzenie pliku dla obrazów skompresowanych za pomocą standardu JBIG (Joint Bi-level Image experts Group), formalnie Rekomendacji ITU-T T.82, ukończonej w 1993 roku jako następca standardów kompresji faksowej Group 3 i Group 4. Kompresja JBIG jest przeznaczona dla obrazów dwupoziomowych (czarno-białych), ale może również obsługiwać obrazy w skali szarości i z ograniczoną liczbą kolorów przez kodowanie każdej płaszczyzny bitowej oddzielnie. Algorytm wykorzystuje formę kodowania arytmetycznego sterowanego adaptacyjnym modelem kontekstowym: dla każdego piksela koder analizuje szablon otaczających, już zakodowanych pikseli, aby zbudować estymację prawdopodobieństwa, a następnie podaje tę estymację do kodera QM (wariantu arytmetycznego kodera Q), który generuje wysoce wydajne wyjście binarne. JBIG osiąga 20-40% lepszą kompresję niż Group 4 na typowych obrazach dokumentów, przy czym poprawa jest jeszcze większa na rastrowanych fotografiach i obrazach z łagodnymi przejściami gęstości, gdzie proste podejście kodowania długości serii Group 4 jest mniej skuteczne. Standard obsługuje kodowanie progresywne, w którym wersja obrazu o niskiej rozdzielczości jest transmitowana jako pierwsza i progresywnie udoskonalana — przydatne w zastosowaniach przypominających faks, gdzie odbiorca może rozpocząć wyświetlanie obrazu przed nadejściem danych pełnej rozdzielczości. Jedną z zalet jest nadrzędna kompresja dokumentów zawierających obrazy rastrowe: gazety, czasopisma i materiały marketingowe mieszające tekst z fotograficznymi rastrami kompresują się dramatycznie lepiej za pomocą JBIG niż Group 3/4. Wsparcie ITU-T zapewnia implementację w sprzęcie i oprogramowaniu do obrazowania dokumentów na całym świecie. Pliki JBG są obsługiwane przez ImageMagick i różne narzędzia do obrazowania dokumentów.