Konwerter AVCHD na MP2

AVCHD (Advanced Video Coding High Definition) to format nagrywania w wysokiej rozdzielczosci wspolnie opracowany przez Sony i Panasonic do zastosowania w konsumenckich i polprofesjonalnych kamerach cyfrowych. Ogłoszony w 2006 roku, format nagrywa wideo H.264/MPEG-4 AVC w rozdzielczosci do 1920x1080 z audio Dolby Digital lub nieskompresowanym LPCM, przechowywanym wewnatrz kontenera strumienia transportowego MPEG-2. AVCHD zostal zaprojektowany do pracy z roznymi nosnikami zapisu, w tym dyskami optycznymi, dyskami twardymi i kartami pamieci typu solid-state, dajac producentom kamer elastycznosc w projektowaniu sprzetu. Uzycie kompresji H.264 zapewnia wyzsza jakosc obrazu przy nizszych szybkosciach transmisji w porownaniu z wczesniejssymi standardami nagrywania, takimi jak DV i MPEG-2, umozliwiajac dluzsze czasy nagrywania na tej samej pojemnosci. AVCHD obsluguje tryby skanowania progresywnego i przeplataanego, dostosowujac sie zarowno do filmowego, jak i nadawczego stylu rejestracji. Struktura katalogow jest scisle okreslona specyfikacja i zawiera pliki list odtwarzania do nawigacji po nagranych klipach, co czyni format kompatybilnym z odtwarzaczami Blu-ray przy nagrywaniu na zgodne nosniki dyskowe. Rozszerzona wersja, AVCHD 2.0, dodala obsluge nagrywania progresywnego 1080/60p i stereoskopowego wideo 3D. Format jest nadal szeroko stosowany na rynku kamer cyfrowych i pozostaje obslugiwany przez glowne aplikacje do montazu wideo.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), znany rowniez pod oryginalna nazwa projektu MUSICAM, to percepcyjny kodek audio standaryzowany jako czesc ISO/IEC 11172-3 w 1993 roku. Podczas gdy jego nastepca MP3 zyskal popularnosc wsrod konsumentow, MP2 wyrzezbil sobie trwala nisze w profesjonalnej emisji, ktora utrzymuje do dzis. Kodek dzieli audio na 32 podpasma za pomoca polifazowego banku filtrow, stosuje model psychoakustyczny do okreslenia progow maskowania, a nastepnie kwantyzuje i koduje Huffmanem kazde podpasmo. Typowe wdrozenia emisyjne uzywaja 192-384 kbps dla stereo, osiagajac transparentna jakosc przy nizszej zlozonosci kodera i lepszej odpornosci na bledy niz Layer III. Te wlasciwosci tlumaacza, dlaczego telewizja DVB, radio cyfrowe DAB i standard kamer HDV nakazuja lub preferuja MP2. Opoznienie kodera jest rowniez krotsze, co jest wazna cecha w przypadku nadawania na zywo, gdzie liczy sie synchronizacja dzwieku z obrazem. Trzy zalety utrzymuja MP2 na rynku dziesieciolecia po standaryzacji: lagodna degradacja w warunkach bledow transmisji, kluczowa dla sygnalow nadawanych drogami radiowymi, minimalne opoznienie kodowania odpowiednie dla lancuchow emisji na zywo oraz ugruntowana akceptacja regulacyjna w europejskich i azjatyckich systemach nadawczych.