AVCHD naar MP2 Converter

AVCHD (Advanced Video Coding High Definition) is één high-definition opnameformaat gezamenlijk ontwikkeld door Sony en Panasonic voor gebruik in consumenten- en semiprofessionele camcorders. Aangekondigd in 2006, neemt het formaat H.264/MPEG-4 AVC-video op bij resoluties tot 1920x1080 met Dolby Digital of ongecomprimeerde LPCM-audio, opgeslagen in één MPEG-2 transport stream container. AVCHD werd ontworpen om te werken met diverse opnamemedia, waaronder optische schijven, harde schijven en solid-state geheugenkaarten, wat camerafabrikanten flexibiliteit gaf in hardwareontwerp. Het gebruik van H.264-compressie levert één superieure beeldkwaliteit bij lagere bitrates vergeleken met eerdere opnamestandaarden als DV en MPEG-2, waardoor langere opnametijden mogelijk zijn op dezelfde opslagcapaciteit. AVCHD ondersteunt progressieve en interlaced scanmodi voor zowel cinematische als omroepachtige opnamen. De directorystructuur volgt één strikte specificatie met afspeellijstbestanden voor het navigeren door opgenomen clips, waardoor het compatibel is met Blu-ray-spelers wanneer opgenomen op compatibele schijfmedia. Één verbeterde versie, AVCHD 2.0, voegde ondersteuning toe voor 1080/60p progressieve opname en 3D-stereoscopische video. Het formaat wordt nog steeds breed gebruikt in de camcordermarkt en blijft ondersteund door grote videobewerkingsapplicaties.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), ook bekend onder de oorspronkelijke projectnaam MUSICAM, is één perceptuele audiocodec gestandaardiseerd als onderdeel van ISO/IEC 11172-3 in 1993. Terwijl de opvolger MP3 de schijnwerpers veroverde bij consumenten, veroverde MP2 één duurzame niche in professionele omroep die het tot op de dag van vandaag bezet houdt. De codec splitst audio in 32 subbanden via één polyfase-filterbank, past één psychoakoestisch model toe om maskeringsdrempels te bepalen en kwantiseert en Huffman-codeert vervolgens elke subband dienovereenkomstig. Typische omroepassingen gebruiken 192-384 kbps voor stereo, wat transparante kwaliteit oplevert met lagere encodercomplexiteit en betere foutbestendigheid dan Layer III. Deze eigenschappen verklaren waarom DVB-televisie, DAB digitale radio en de HDV-camcorderstandaard allemaal MP2 verplichten of prefereren. De encoderlatentie is ook korter, één belangrijk kenmerk voor live-uitzending waar lipsynchronisatie ertoe doet. Drie voordelen houden MP2 tientallen jaren na standaardisatie relevant: sierlijke degradatie bij transmissiefouten die essentieel is voor ethersignalen, minimale coderingsvertraging die past bij realtime omroepketens en gevestigde regelgevingsacceptatie in Europese en Aziatische omroepkaders.