Konwerter XVID na DTS

Xvid to otwartorodlowy kodek wideo implementujacy standard MPEG-4 Part 2 Advanced Simple Profile, rozwijany i utrzymywany przez wolontariuszy-programistow na licencji GNU GPL. Projekt powstal w 2001 roku jako fork bazy kodu OpenDivX po tym, jak DivX, Inc. zamknal kod zrodlowy swojego kodeka — oryginalna nazwa jest odwroceniem DivX, co stanowi ukon w kierunku tej historii. Xvid osiagnol szeroka adopcje na poczatku i w polowie lat 2000. jako darmowa alternatywa dla komercyjnego kodeka DivX, oferujac porownywalna lub czasem wyzsza jakosc kompresji bez jakichkolwiek kosztow licencyjnych. Kodek doskonale radzi sobie z kompresja pelnoamtrazowego wideo do zadziwiajaco malych plikow przy zachowaniu dobrej jakosci wizualnej, wykorzystujac techniki takie jak adaptacyjna kwantyzacja, kompensacja ruchu z dokladnoscia do cwiartki piksela, globalna i lokalna estymacja ruchu oraz niestandardowe macierze kwantyzacji. Wideo zakodowane Xvidem jest zwykle przechowywane w kontenerach AVI, choc moze byc rowniez opakowane w MKV, MP4 i inne formaty. Kodek uzyskal certyfikat odtwarzania na wielu samodzielnych odtwarzaczach DVD i urzadzeniach multimedialnych obslugujacych odtwarzanie DivX, poniewaz oba kodeki dziela bazowy standard MPEG-4 ASP. Wieloplatformowa dostepnosc obejmujaca Windows, Linux, macOS i inne systemy operacyjne, w polaczeniu z calkowicie darmowa i otwartorodlowa natura, uczynic Xvid kamieniem wegielnym spolecznosciowego kodowania wideo. Choc H.264 i nowsze kodeki w duzej mierze zastapily MPEG-4 ASP w nowym kodowaniu, Xvid pozostaje w uzyciu dla kompatybilnosci ze starszym sprzetem i w historycznych kolekcjach medialnych.

DTS (Digital Theater Systems) to wielokanalowy kodek audio pierwotnie zaprojektowany dla dzwieku kinowego, obecnie standard w systemach kina domowego i na plytach Blu-ray. Opracowany przez DTS, Inc. i po raz pierwszy zaprezentowany w kinie wraz z filmem Park Jurajski w 1993 roku, technologia dostarcza do 5.1 dyskretnych kanalow dzwieku przestrzennego przy szybkosciach transmisji zwykle od 768 kbps do 1,5 Mbps. W odróznieniu od konkurencyjnych kodekow opieranych na agresywnym modelowaniu psychoakustycznym, DTS przydziela wyzszy budzet danych kazdemu kanalowi, zachowujac drobniejsze detale przestrzenne i dynamike cichych fragmentow. Format koduje dzwiek za pomoca podpasmowego ADPCM w polaczeniu z kwantyzacja wektorowa, tworzac percepcyjnie bogaty obraz dzwiekowy. Jego rozszerzony wariant, DTS-HD Master Audio, dodaje bezstratna warstwe rozszerzajaca, zapewniajac dokladnosc bit-po-bicie do 24-bit/192 kHz. Kluczowe atuty to szeroka obsluga sprzetowa w amplitunerach AV, konsolach do gier i systemach informacyjno-rozrywkowych w samochodach, a takze solidna korekcja bledow maskujaca drobne problemy z plyty lub strumienia. Dla kazdego, kto pracuje z tresciami wielokamalowymi przeznaczonymi na nosniki fizyczne lub streaming wysokiej jakosci, DTS oferuje sprawdzona sciezke od miksu studyjnego do salonu.