Konwerter plików TM2 do DDS
Konwertuj swoje pliki w formacie tm2 do formatu dds przez Internet i bezpłatnie
tm2
dds
Jak przekonwertować plik w formacie TM2 do formatu DDS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format dds lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dds; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
TM2 (TIM2) to rastrowy format obrazów opracowany przez Sony Computer Entertainment dla konsoli PlayStation 2, wydanej w Japonii 4 marca 2000 roku, jako następca formatu TIM z oryginalnej PlayStation. TM2 rozszerza specyfikację TIM, aby obsługiwać bardziej zaawansowany układ graficzny Graphics Synthesizer (GS) PS2, wspierając 4-bitowy kolor indeksowany (16 kolorów), 8-bitowy indeksowany (256 kolorów), 16-bitowy kolor bezpośredni, 24-bitowy true color i 32-bitowy true color z pełną 8-bitową przezroczystością alfa — znaczące ulepszenie w porównaniu z jednobitową flagą półprzezroczystości TIM. Kontener TM2 zawiera nagłówek pliku z liczbą obrazów (obsługa wielu obrazów w jednym pliku), indywidualne nagłówki obrazów określające wymiary, głębię kolorów, liczbę mipmap i format CLUT, dane CLUT oraz dane obrazu ułożone zgodnie z permutowanym układem pamięci GS dla optymalnej wydajności renderowania. Pliki TM2 obsługują mipmapy (progresywnie mniejsze wersje tekstury dla renderowania na różnych odległościach), funkcję nieobecną w oryginalnym formacie TIM. Jedną z zalet jest znaczenie formatu w zachowaniu gier: tysiące tytułów PS2 — najlepiej sprzedającej się generacji konsol w historii — przechowuje swoje zasoby tekstur jako pliki TM2, co czyni format niezbędnym dla modowania gier, ekstrakcji tekstur, projektów remasterów HD i akademickich badań historii sztuki gier. Pliki TM2 są obsługiwane przez specjalistyczne narzędzia takie jak Rainbow, noesis i ImageMagick.
DDS (DirectDraw Surface) to kontenerowy format przechowywania skompresowanych i nieskompresowanych tekstur, map sześciennych, tekstur wolumetrycznych oraz łańcuchów mipmap, wprowadzony przez Microsoft wraz z DirectX 7.0 dnia 22 września 1999 roku. Pliki DDS są projektowane z myślą o bezpośredniej konsumpcji przez GPU: dane pikseli są zapisywane w formatach, które sprzęt graficzny może dekompresować bezpośrednio podczas renderowania — głównie kompresja blokowa S3TC/DXTn (DXT1, DXT3, DXT5), a w nowszych wersjach DirectX tryby BC4 do BC7 — eliminując etap dekompresji po stronie CPU wymagany przez formaty takie jak PNG czy JPEG. Struktura pliku zaczyna się od liczby magicznej i 124-bajtowego nagłówka określającego szerokość, wysokość, format pikseli, liczbę mipmap oraz opcjonalny rozszerzony nagłówek DX10 dla nowszych trybów kompresji, po czym następują surowe dane powierzchni. DDS obsługuje tekstury 2D, mapy sześcienne (sześć ścian do mapowania środowiska), tekstury wolumetryczne/3D oraz tablice tekstur, każde z wstępnie obliczonymi łańcuchami mipmap pozwalającymi GPU próbkować wersje o odpowiednim rozmiarze na różnych dystansach. Jedną z zalet jest wydajność renderowania: ponieważ GPU odczytuje dane DDS bezpośrednio bez narzutu dekompresji, ładowanie tekstur jest dramatycznie szybsze niż w przypadku tradycyjnych formatów obrazów, a skompresowane dane pozostają skompresowane w pamięci wideo, pozwalając zmieścić więcej tekstur w VRAM jednocześnie. Dominacja formatu w tworzeniu gier stanowi kolejną kluczową zaletę — DDS jest standardowym formatem tekstur dla aplikacji DirectX, natywnie obsługiwanym przez Unreal Engine, Unity i praktycznie każdy silnik gier PC, a także przez edytory obrazów takie jak GIMP (z wtyczką), Paint.NET, Photoshop (poprzez wtyczkę NVIDIA) i ImageMagick.