Konwerter plików PT3 do WBMP
Konwertuj swoje pliki w formacie pt3 do formatu wbmp przez Internet i bezpłatnie
pt3
wbmp
Jak przekonwertować plik w formacie PT3 do formatu WBMP
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format wbmp lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu wbmp; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PT3 (PostScript Type 3) to format czcionek zdefiniowany jako czesc specyfikacji jezyka PostScript, wprowadzony przez Adobe Systems w 1984 roku. W odroznieniu od czcionek Type 1, ktore uzywaja ograniczonego podzbioru operatorow PostScript zoptymalizowanych pod wskazywanie i wydajne renderowanie, czcionki Type 3 pozwalaja na uzycie pelnego jezyka PostScript do opisu kazdego glifu. Oznacza to, ze glify moga zawierac stopniowane wypelnienia, odcienie szarosci, zlozone operacje na sciezkach, kolor, a nawet obrazy bitmapowe — mozliwosci nieosiagalne w ograniczonym interpreterze charstringow Type 1. Adobe poczatkowo utrzymywalo specyfikacje Type 1 w tajemnicy jako format wlascicielski, wiec zewnetrzne odlewnie czcionek i deweloperzy, ktorzy chcieli tworzyc czcionki zgodne z PostScript, musieli uzywac publicznie udokumentowanego formatu Type 3 w latach 80. Godna uwagi zaleta jest swoboda tworczą: poniewaz dowolny poprawny program PostScript moze definiowac glif, projektanci moga tworzyc dekoracyjne, ilustrowane i teksturowane formy literowe wykraczajace daleko poza proste wypelnienia konturow. Otwartosc formatu byla kolejnym praktycznym atutem tamtej epoki, umozliwiajac kazdemu tworzenie czcionek PostScript bez licencjonowania wlascicielskiej technologii wskazywania Adobe. Jednak czcionki Type 3 nie posiadaja mechanizmow wskazywania, ktore czynia tekst Type 1 ostrym w malych rozmiarach i niskich rozdzielczosciach, co ograniczalo ich zastosowanie w tekscie glownym. Gdy Adobe opublikowalo specyfikacje Type 1 w marcu 1990 roku, wiekszosc odlewni przeszla na format ze wskazywaniem. Czcionki Type 3 pozostaja glownie przedmiotem zainteresowania historycznego, spotykane w zarchiwizowanych dokumentach PostScript i specjalistycznych zastosowaniach, gdzie artystyczne renderowanie glifow przewaza nad potrzeba wskazywania zoptymalizowanego pod ekran.
WBMP (Wireless Bitmap) to monochromatyczny (1-bitowy, czarno-biały) format obrazów zdefiniowany jako część specyfikacji Wireless Application Protocol (WAP), opracowanej przez WAP Forum (później skonsolidowane w Open Mobile Alliance) około 1998 roku. Format został zaprojektowany dla ekstremalnie ograniczonych urządzeń mobilnych końca lat 90. i początku 2000. — telefonów z małymi monochromatycznymi ekranami, minimalną mocą obliczeniową i wąskopasmowymi połączeniami danych GSM. WBMP wykorzystuje najprostsze możliwe kodowanie: bajt identyfikatora typu (zawsze 0 dla jedynego zdefiniowanego typu), szerokość i wysokość zakodowane jako wielobajtowe liczby całkowite z użyciem schematu zmiennej długości, oraz surowe dane pikseli, gdzie każdy bit reprezentuje jeden piksel (0 dla białego, 1 dla czarnego) pakowane po osiem na bajt. Brak kompresji, metadanych i kolorów — format jest czysto minimalnym kontenerem do dostarczania małych monochromatycznych grafik do przeglądarek WAP. Jedną z zalet była skrajna wydajność na ograniczonych urządzeniach — obrazy WBMP mogły być dekodowane z praktycznie zerowym obciążeniem CPU i minimalnym zużyciem pamięci, co było kluczowe na wczesnym sprzęcie mobilnym pracującym z jednycyfrowymi częstotliwościami zegara w megahercach. Niewielkie rozmiary plików to kolejna zaleta: typowa ikona WBMP zajmowała zaledwie kilkaset bajtów, co było praktyczne przy transferze przez kanały GSM o przepustowości 9,6 kbps. Choć ekosystem WAP został całkowicie zastąpiony przez nowoczesne przeglądarki mobilne, pliki WBMP nadal spotykane są w zarchiwizowanych treściach mobilnych z tamtej ery przejściowej.