Konwerter PFB na CUR

PFB (Printer Font Binary) to kompaktowa binarna reprezentacja formatu czcionek PostScript Type 1 firmy Adobe, wprowadzona rownoczesnie z PFA w 1984 roku. Tam gdzie PFA przechowuje caly program czcionki jako tekst ASCII zakodowany szesnastkowo, PFB opakowuje te same dane w lekkim kontenerze binarnym uzywajacym nagłowkow segmentow do oznaczania regionow jako ASCII lub binarnych. Zaszyfrowana sekcja konturow glifow (eexec) jest przechowywana jako surowe bajty zamiast znakow szesnastkowych, zmniejszajac rozmiar pliku mniej wiecej o polowe w porownaniu z PFA. Kazdy segment zaczyna sie bajtem znacznikowym i 32-bitowym polem dlugosci, czyniąc format prostym w parsowaniu, a jednoczesnie znacznie bardziej kompaktowym. PFB stal sie dominujacym formatem dystrybucji Type 1 na platformach Windows i DOS, uzywany w polaczeniu z plikami PFM (Printer Font Metrics) lub AFM dostarczajacymi dane o szerokosci znakow i kerningu potrzebne do ukladu tekstu. Zaleta jest wydajnosc przechowywania i transferu — binarne kodowanie sprawia, ze typowa czcionka tekstowa zajmuje 30-50 KB zamiast 60-100 KB, ktore wymagalby jej odpowiednik PFA. Segmentowa struktura umozliwia rowniez interpreterom PostScript efektywne strumieniowanie danych czcionki, przetwarzajac porcje ASCII i binarne za pomoca odpowiednich procedur obslugi. Adobe Type Manager (ATM) w Windows polegał na plikach PFB do renderowania gladkiego tekstu Type 1 na ekranie — mozliwosc, ktora odmienila desktop publishing na platformie PC. Chociaz czcionki OpenType w duzej mierze zastapily Type 1 w nowych pracach, pliki PFB utrzymuja sie w ugruntowanych przepływach poligraficznych, archiwalnych bibliotekach czcionek i systemach zaleznych od wyjscia PostScript.