Konwerter MPEG na MJPEG

MPEG (MPEG-1) to fundamentalny standard kompresji wideo i audio opublikowany w sierpniu 1993 roku przez Moving Picture Experts Group jako ISO/IEC 11172. Byl to pierwszy miedzynarodowy standard stratnej kompresji ruchomych obrazow i towarzyszacego audio, ustanawiajacy zasady i techniki, ktore wplynely na praktycznie wszystkie kolejne kodeki wideo. Wideo MPEG-1 osiaga kompresje poprzez kombinacje predykcji kompensowanej ruchem, kodowania dyskretna transformata kosinusowa i kodowania entropijnego o zmiennej dlugosci, zorganizowanego wokol trzech typow klatek: I-klatki (kodowane wewnetrznie), P-klatki (predykcyjne) i B-klatki (predykcyjne dwukierunkowo). Standard celuje w szybkosci transmisji ok. 1,5 Mbps dla laczonego audio i wideo, tworzac jakosc porownywalna z tasma VHS przy rozdzielczosci SIF (352x240 dla NTSC). Ten poziom kompresji zostal specjalnie dobrany, by odpowiadac przepustowosci danych napedow CD-ROM o predkosci 1x, umozliwiajac format Video CD, ktory przyniosl cyfrowe wideo konsumentom na poczatku lat 90. Komponent audio, szczegolnie Layer III (MP3), stal sie najbardziej wplywowym formatem audio w historii. Struktura klatek I/P/B, podejscie do estymacji ruchu i kodowanie transformata blokowa ustanowily architektoniczny szablon stosowany przez kazdy wiekszy kodek wideo od tamtej pory — od MPEG-2 przez H.264 i dalej. Choc dawno przewyzszony pod wzgledem efektywnosci kompresji, MPEG-1 pozostaje obslugiwany przez praktycznie kazde oprogramowanie multimedialne.

MJPEG (Motion JPEG) to format kompresji wideo, w ktorym kazda klatka jest niezaleznie kompresowana jako oddzielny obraz JPEG. W odróznieniu od kodekow miedzyramkowych, ktore wykorzystuja redundancje czasowa miedzy kolejnymi klatkami, MJPEG traktuje kazda klatke jako samodzielna fotografie, stosujac kompresje dyskretna transformata kosinusowa znana z kodowania nieruchomych obrazow JPEG. Podejscie to siega 1992 roku, zbiegajac sie z ustanowieniem samego standardu JPEG, i zostalo szeroko przyjete jako jedna z najwczesniejszych praktycznych metod kompresji cyfrowego wideo. Czysto wewnatrzramkowa natura MJPEG niesie kilka praktycznych korzysci: dowolna klatka moze byc dostepna i edytowana niezaleznie bez dekodowania sasiadujacych klatek, co czyni format wyjatkowo dobrze dostosowanym do montazu wideo i zastosowan wymagajacych dokladnego dostepu losowego na poziomie klatek. MJPEG jest powszechnie stosowany w kamerach IP, systemach monitoringu bezpieczenstwa, obrazowaniu medycznym i przemyslowej wizji maszynowej, gdzie integralnosc poszczegolnych klatek i niskie opoznienie przetwarzania przewazaja nad wyzszymi wymaganiami dotyczacymi przepustowosci w porownaniu z nowoczesnymi kodekami miedzyramkowymi. Format osiaga typowe wspolczynniki kompresji od 10:1 do 20:1 przy zachowaniu dobrej jakosci wizualnej, choc przy znacznie wyzszych szybkosciach transmisji niz metody kompresji czasowej przy rownowaznej jakosci. Strumienie MJPEG moga byc dostarczane przez HTTP, co czyni je prostymi w implementacji w aplikacjach monitoringu opartych na przegladarkach, a prostota kodeka zapewnia niezawodne dekodowanie nawet na sprzetach wbudowanych o ograniczonych zasobach.