Konwerter MTS na MJPEG

MTS to rozszerzenie pliku powiazane z formatem nagrywania AVCHD, wspolnie opracowanym przez Sony i Panasonic dla konsumenckich kamer cyfrowych wysokiej rozdzielczosci. Pliki z rozszerzeniem MTS zawieraja dane strumienia transportowego MPEG-2 z wideo H.264/AVC w rozdzielczosci do 1920x1080, sparowane z audio Dolby Digital (AC-3) lub LPCM. Oznaczenie MTS jest uzywane, gdy tresci AVCHD sa dostepne bezposrednio z nosnika nagrywania, w odróznieniu od plikow M2TS, ktore zwykle odnossa sie do tego samego formatu strumienia transportowego w kontekscie plyt Blu-ray. Konsumenckie i polprofesjonalne kamery cyfrowe od Sony, Panasonic, Canon i innych producentow zapisuja pliki MTS w strukturalnej hierarchii katalogow na kartach pamieci lub wewnetrznym nosnikow, wraz z plikami indeksowymi i listami odtwarzania organizujacymi klipy do odtwarzania w kamerze. Opakowanie w strumien transportowy obejmuje informacje o taktowaniu kluczowe dla utrzymania synchronizacji audio-wideo i obsluguje funkcje takie jak punkty dostepu losowego do efektywnego przeszukiwania. Nagrania MTS zachowuja pelna jakosc przechwycona przez czujnik kamery, co czyni je odpowiednimi jako material zrodlowy do przepływów montazu. Stosowanie kompresji H.264 zapewnia efektywna rownowage miedzy jakoscia wideo a rozmiarem pliku, umozliwiajac dlugie czasy nagrywania na powszechnie dostepnych kartach pamieci SD i SDHC. Pliki MTS sa rozpoznawane przez wszystkie glowne aplikacje do montazu wideo i moga byc importowane bezposrednio na osie czasu montazowe, choc niektore przeplywy korzystaja z transkodowania do formatow zoptymalizowanych pod edycje dla plynniejszej pracy w czasie rzeczywistym.

MJPEG (Motion JPEG) to format kompresji wideo, w ktorym kazda klatka jest niezaleznie kompresowana jako oddzielny obraz JPEG. W odróznieniu od kodekow miedzyramkowych, ktore wykorzystuja redundancje czasowa miedzy kolejnymi klatkami, MJPEG traktuje kazda klatke jako samodzielna fotografie, stosujac kompresje dyskretna transformata kosinusowa znana z kodowania nieruchomych obrazow JPEG. Podejscie to siega 1992 roku, zbiegajac sie z ustanowieniem samego standardu JPEG, i zostalo szeroko przyjete jako jedna z najwczesniejszych praktycznych metod kompresji cyfrowego wideo. Czysto wewnatrzramkowa natura MJPEG niesie kilka praktycznych korzysci: dowolna klatka moze byc dostepna i edytowana niezaleznie bez dekodowania sasiadujacych klatek, co czyni format wyjatkowo dobrze dostosowanym do montazu wideo i zastosowan wymagajacych dokladnego dostepu losowego na poziomie klatek. MJPEG jest powszechnie stosowany w kamerach IP, systemach monitoringu bezpieczenstwa, obrazowaniu medycznym i przemyslowej wizji maszynowej, gdzie integralnosc poszczegolnych klatek i niskie opoznienie przetwarzania przewazaja nad wyzszymi wymaganiami dotyczacymi przepustowosci w porownaniu z nowoczesnymi kodekami miedzyramkowymi. Format osiaga typowe wspolczynniki kompresji od 10:1 do 20:1 przy zachowaniu dobrej jakosci wizualnej, choc przy znacznie wyzszych szybkosciach transmisji niz metody kompresji czasowej przy rownowaznej jakosci. Strumienie MJPEG moga byc dostarczane przez HTTP, co czyni je prostymi w implementacji w aplikacjach monitoringu opartych na przegladarkach, a prostota kodeka zapewnia niezawodne dekodowanie nawet na sprzetach wbudowanych o ograniczonych zasobach.