Konwerter plików JPS do G3

Konwertuj swoje pliki w formacie jps do formatu g3 przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie JPS do formatu G3

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format g3 lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu g3; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

JPS (JPEG Stereo) to stereoskopowy format obrazu 3D, który przechowuje parę widoków dla lewego i prawego oka w jednym pliku skompresowanym JPEG, opracowany przez VRex, Inc. około 1997 roku do użytku z ekranami i przeglądarkami stereoskopowymi. Plik JPS jest technicznie standardowym plikiem JPEG zawierającym parę stereo obok siebie — obrazy lewej i prawej perspektywy są umieszczone poziomo obok siebie w pojedynczej klatce, przy czym pełna szerokość obrazu jest dwukrotnie większa od szerokości pojedynczego widoku. Plik używa standardowej kompresji JPEG i może być otwierany przez każdą przeglądarkę kompatybilną z JPEG (która pokaże parę side-by-side jako jeden szeroki obraz), ale aplikacje obsługujące stereo parsują obraz na lewy i prawy komponent do prawidłowej prezentacji 3D. Pliki JPS mogą być wyświetlane za pomocą dedykowanego oprogramowania stereoskopowego, przeglądarek anaglifowych (generujących obrazy czerwono-cyjanowe dla kolorowych okularów), wyświetlaczy autostereoskopowych, gogli VR oraz sprzętu takiego jak NVIDIA 3D Vision czy pasywne monitory 3D. Format zyskał ponowne zainteresowanie wraz z boomem fotografii 3D konsumenckiej pod koniec lat 2000. i na początku lat 2010., kiedy aparaty takie jak Fujifilm FinePix Real 3D W1/W3 rejestrowały pary stereo natywnie. Jedną z zalet jest wsteczna kompatybilność: ponieważ JPS używa standardowego kodowania JPEG, pliki współpracują z istniejącą infrastrukturą JPEG — mogą być przesyłane, przechowywane, miniaturkowane, a nawet wyświetlane (jako płaskie obrazy side-by-side) bez żadnego specjalistycznego oprogramowania. Prostota formatu to kolejna praktyczna zaleta — nie wymaga specjalistycznego kontenera ani kodeka. Pliki JPS są obsługiwane przez StereoPhoto Maker, ImageMagick i różne przeglądarki zdjęć 3D.
Twórca: VRex, Inc.
Pierwsze wydanie: 1997
G3 to monochromatyczny format obrazów oparty na standardzie kodowania faksów ITU-T Group 3 (Rekomendacja T.4), ratyfikowanym przez CCITT w 1980 roku jako uniwersalna metoda kompresji do transmisji faksów przez sieci telefoniczne. Pliki G3 zawierają 1-bitowe (czarno-białe) dane obrazowe zakodowane za pomocą jednowymiarowego kodowania Modified Huffman (MH), gdzie każda linia skanowania jest niezależnie kompresowana poprzez zastępowanie serii kolejnych białych lub czarnych pikseli kodami o zmiennej długości z predefiniowanej tablicy Huffmana, zoptymalizowanej dla typowej zawartości dokumentów. Standard definiuje również opcjonalny tryb kodowania dwuwymiarowego (Modified READ), który koduje każdą linię jako różnice względem linii poprzedniej, osiągając lepszą kompresję dla stron z redundancją pionową. Standardowa rozdzielczość G3 to 204 piksele na cal w poziomie i albo 98 (standardowa), albo 196 (wysoka) pikseli na cal w pionie, co daje charakterystyczny lekko rozciągnięty wygląd odebranych dokumentów faksowych. Kodowanie zostało starannie zoptymalizowane pod kątem ograniczeń transmisji w czasie rzeczywistym modemów z lat 80. pracujących z prędkością od 2400 do 14400 bps, gdzie szybkość kodowania i dekodowania musiała odpowiadać przepustowości kanału komunikacyjnego. Jedną z zalet jest uniwersalna kompatybilność telekomunikacyjna: kodowanie Group 3 pozostaje obowiązkowym kodekiem bazowym dla każdego wyprodukowanego urządzenia faksowego, gwarantując, że dane obrazów G3 mogą być przesyłane do lub odbierane z dowolnego faksu na świecie. Wydajność formatu dla treści dokumentowych to kolejna zaleta — tablice Huffmana zostały statystycznie dostrojone do rozkładów długości serii występujących w dokumentach biznesowych, a typowe strony kompresują się do mniej niż 30 KB. Pliki G3 są obsługiwane przez LibreOffice, ImageMagick i oprogramowanie serwerów faksowych.
Twórca: ITU-T (CCITT)
Pierwsze wydanie: 1980