Konwerter plików G4 do PCX

Konwertuj swoje pliki w formacie g4 do formatu pcx przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie G4 do formatu PCX

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format pcx lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pcx; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

G4 to monochromatyczny format obrazów oparty na standardzie kodowania faksów ITU-T Group 4 (Rekomendacja T.6), ratyfikowanym przez CCITT w 1984 roku jako ulepszenie Group 3, przeznaczone do sieci cyfrowych wolnych od błędów, takich jak ISDN, a nie analogowych linii telefonicznych. Pliki G4 zawierają 1-bitowe dane obrazowe skompresowane wyłącznie za pomocą dwuwymiarowego kodowania Modified Modified READ (MMR), gdzie każda linia skanowania jest kodowana jako zbiór różnic (elementów zmieniających się) względem linii powyżej. Przez eliminację jednowymiarowego kodowania awaryjnego i znaczników synchronizacji końca linii wymaganych przez Group 3, G4 osiąga o 20-50% lepsze stopnie kompresji na typowych stronach dokumentów, produkując jednocześnie prostszy, bardziej regularny strumień bitowy. Format jest najczęściej spotykany jako metoda kompresji w plikach TIFF (znacznik kompresji TIFF 4), gdzie stał się standardowym formatem archiwalnym dla skanowanych dokumentów w korporacyjnych systemach zarządzania dokumentami, archiwach rządowych i prawniczych systemach obrazowania. Kompresja G4 jest stosowana przy 200, 300 lub 400 dpi w zależności od zastosowania skanowania, przy czym 300 dpi jest najczęstsze dla archiwizacji dokumentów o jakości archiwalnej. Jedną z zalet jest wyjątkowa wydajność kompresji treści dokumentowych: dwuwymiarowa predykcja G4 wykorzystuje silną korelację pionową w stronach z tekstem i grafiką liniową, typowo kompresując stronę w formacie listu przy 300 dpi do 30-50 KB — mniej więcej połowę rozmiaru równoważnego kodowania Group 3. Zakorzenienie formatu w infrastrukturze zarządzania dokumentami stanowi kolejną zaletę — G4 TIFF jest wymaganym formatem wielu rządowych systemów archiwów cyfrowych, systemów archiwizacji sądowej i korporacyjnych archiwów, obsługiwanym przez każdą platformę obrazowania korporacyjnego.
Twórca: ITU-T (CCITT)
Pierwsze wydanie: 1984
PCX (PiCture eXchange) to rastrowy format obrazów stworzony przez ZSoft Corporation w 1985 roku jako natywny format ich aplikacji PC Paintbrush, jednego z pierwszych programów graficznych dla komputerów kompatybilnych z IBM PC. Format wykorzystuje prosty schemat kompresji kodowania długości serii (RLE), który działa poprzez zastępowanie kolejnych identycznych wartości pikseli parą licznik-wartość, osiągając umiarkowaną kompresję na obrazach z dużymi obszarami jednolitego koloru. Plik PCX składa się ze 128-bajtowego nagłówka (określającego wymiary, głębię kolorów, informacje o palecie, DPI i metodę kodowania), skompresowanych danych pikseli RLE ułożonych w kolejności linii skanowania oraz opcjonalnej 256-kolorowej palety dołączonej po danych obrazu. Format ewoluował przez kilka wersji obsługując coraz większe głębie kolorów: 1-bitowy monochromatyczny, 4-bitowy (16 kolorów), 8-bitowy (256 kolorów) i 24-bitowy true color z użyciem wielu płaszczyzn kolorów. PCX stał się jednym z najpopularniejszych formatów obrazów w erze DOS, szeroko obsługiwany przez programy graficzne, edytory tekstu, systemy DTP i wczesne gry w późnych latach 80. i wczesnych 90. Jedną z zalet była szeroka kompatybilność z oprogramowaniem ery DOS — PCX służył jako praktyczny format wymiany, gdy konkurencyjne programy używały własnościowych formatów rastrowych. Prostota dekodowania RLE to kolejna zaleta, wymagająca minimalnych zasobów CPU i pamięci. Choć PNG, JPEG i inne nowoczesne formaty zastąpiły PCX we współczesnym użyciu, format nadal spotykany jest w starszych archiwach i kontekstach retro.
Pierwsze wydanie: 1985