Konwerter plików DST do SIXEL

Konwertuj swoje pliki w formacie dst do formatu sixel przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie DST do formatu SIXEL

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format sixel lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu sixel; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

DST (Tajima) to format plikow haftu maszynowego stworzony przez firme Tajima Industries, jednego z wiodacych swiatowych producentow komercyjnego sprzetu do haftu. Format koduje dane sciegow jako sekwencje wzglednych ruchow wspolrzednych, gdzie kazdy rekord sciegu zawiera przesuniecie poziome, przesuniecie pionowe i flage polecenia wskazujaca typ sciegu — scieg normalny, skok (ruch bez szycia), zmiana koloru lub zatrzymanie. Pliki DST uzywaja kompaktowego kodowania binarnego, w ktorym kazdy scieg zajmuje trzy bajty, co czyni format wydajnym do przechowywania zlozonych wielokolorowych wzorkow z dziesiatkami tysiecy sciegow. System wspolrzednych uzywa przyrostow 0,1 mm z maksymalna dlugoscia pojedynczego sciegu 12,1 mm w dowolnym kierunku. DST stal sie de facto standardem w branzy haftu komercyjnego — praktycznie kazda maszyna hafciarska dowolnego producenta moze odczytywac pliki DST, co czyni go najszerzej obsluzgiwanym formatem hafciarskim na swiecie. Zaleta jest uniwersalna kompatybilnosc maszynowa: plik DST bedzie niezawodnie dzialac na maszynach Tajima, Barudan, SWF, Brother i Melco, eliminujac problemy z konwersja formatow. Minimalna struktura pliku to kolejny atut — pliki sa kompaktowe, laduja sie natychmiastowo nawet na starszych kontrolerach maszyn z ograniczona pamiecia, a ich prostota czyni je odpornymi na uszkodzenia podczas transferu. Chociaz DST nie zawiera osadzonych metadanych, takich jak nazwy kolorow nici i podglady wzorkow, ta limitacja jest rekompensowana niezrownana przenosnoscia formatu w globalnej branzy hafciarskiej.
Pierwsze wydanie: 1987
SIXEL (Six Pixel) to bitmapowy format kodowania grafiki stworzony przez Digital Equipment Corporation (DEC) w 1983 roku do renderowania obrazów na drukarkach znakowych i terminalach wideo. Nazwa wywodzi się od podstawowej jednostki kodowania: kolumny sześciu pikseli reprezentowanej przez pojedynczy znak ASCII. Każdy znak drukowalny w strumieniu danych SIXEL (ASCII 63-126) koduje 6-pikselową kolumnę pionową, gdzie wartość binarna znaku określa, które piksele są włączone, a które wyłączone. Kolor jest określany przez sterowanie paletą opartą na rejestrach: sekwencja Select Color Sequence przypisuje wartość koloru HLS lub RGB do numerowanego rejestru, a kolejne znaki sixel używają tego koloru do momentu wybrania innego rejestru. Kodowanie obsługuje atrybuty rastrowe do określania proporcji pikseli i wymiarów obrazu, sekwencje powtórzeń (! po którym następuje liczba i znak) dla kompresji długości serii identycznych kolumn oraz $ (powrót karetki) i - (nowa linia) do nawigacji po siatce sixeli. DEC zaimplementował obsługę SIXEL w terminalach VT240, VT241, VT330 i VT340, a także w wielu modelach drukarek. Jedną z zalet kodowania SIXEL jest jego czysto znakowy charakter ASCII: strumień danych składa się wyłącznie ze znaków drukowalnych i standardowych sekwencji sterujących, co oznacza, że grafika SIXEL może być transmitowana przez dowolny tekstowy kanał komunikacyjny — terminale szeregowe, sesje SSH, połączenia telnet — bez wymagania transportu bezpiecznego dla danych binarnych czy modyfikacji protokołu. Współczesny renesans formatu stanowi kolejny niezwykły wymiar: po dekadach zapomnienia obsługa SIXEL została zaimplementowana w licznych nowoczesnych emulatorach terminali, umożliwiając wyświetlanie obrazów w przepływach pracy wiersza poleceń. Wyjście SIXEL może być generowane przez ImageMagick, libsixel, chafa i różne biblioteki do tworzenia wykresów.
Pierwsze wydanie: 1983