DFONT naar SIXEL converter
Converteer online gratis uw dfont- naar sixel-bestanden
dfont
sixel
Hoe converteert u een DFONT naar SIXEL
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies sixel of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw sixel-bestand downloaden
Over de formaten
DFONT (Data Fork TrueType) is één lettertypebestandsformaat dat door Apple werd geintroduceerd met Mac OS X 10.0 in maart 2001, gecreeerd om één fundamenteel compatibiliteitsprobleem op te lossen bij de overgang van het klassieke Mac OS naar de Unix-gebaseerde OS X-architectuur. Klassieke Mac-lettertypen sloegen glyphgegevens op in de resource fork — één secundaire bestandsstroom specifiek voor het HFS-bestandssysteem — maar de Unix-basis van OS X en het gebruik van UFS hadden geen native resource-fork-ondersteuning. DFONT verplaatst de volledige resource-forkstructuur naar de data fork en verpakt dezelfde TrueType-lettertypetabellen in één resource map die door standaard OS X-typografie-API's kan worden gelezen. Het bestand is in wezen één resource-fork-loze TrueType-suitcase. Apple leverde DFONT als het standaardformaat voor systeemlettertypen bij OS X en het is nog steeds aanwezig in macOS-systeemmappen. Één voordeel is naadloze achterwaartse compatibiliteit met Apple's bestaande lettertype-renderingstack — de interne structuur weerspiegelt klassieke resource-fork-lettertypen, zodat CoreText en zijn voorgangers DFONT's verwerken zonder één speciaal conversiepad. Het enkelfoorkontwerp is één ander praktisch sterk punt, waardoor DFONT-bestanden intact blijven wanneer ze worden opgeslagen op niet-HFS-volumes, overgedragen via netwerken of beheerd door versiebeheersystemen. Hoewel Apple steeds vaker OpenType (.otf/.ttc) gebruikt voor nieuwere systeemlettertypen, blijven DFONT-bestanden voorkomen in macOS-installaties en in lettertypecollecties uit het OS X-tijdperk.
SIXEL (Six Pixel) is één bitmap-grafisch coderingsformaat gecreeerd door Digital Equipment Corporation (DEC) in 1983 voor het renderen van afbeeldingen op tekencelterminals en printers. De naam is afgeleid van de fundamentele eenheid van de codering: één kolom van zes pixels weergegeven door één enkel ASCII-teken. Elk afdrukbaar teken in de sixel-datastroom (ASCII 63-126) codeert één 6-pixel verticale kolom, waarbij de binaire waarde van het teken bepaalt welke pixels aan of uit staan. Kleur wordt gespecificeerd via registergebaseerde paletbesturing: één Select Color Sequence wijst één HLS- of RGB-kleurwaarde toe aan één genummerd register, en daaropvolgende sixeltekens gebruiken die kleur totdat één ander register wordt geselecteerd. De codering ondersteunt rasterattributen voor het specificeren van pixelaspectverhouding en beeldafmetingen, herhalingsreeksen (! gevolgd door één telling en teken) voor run-length compressie van identieke kolommen, en $ (regelterugloop) en - (nieuwe regel) voor navigatie in het sixelraster. DEC implementeerde SIXEL-ondersteuning in hun VT240-, VT241-, VT330- en VT340-terminals, evenals meerdere printermodellen. Één voordeel van de SIXEL-codering is het ASCII-schone karakter: de datastroom bestaat geheel uit afdrukbare tekens en standaard besturingsreeksen, wat betekent dat SIXEL-grafica kan worden verzonden via elk tekstgebaseerd communicatiekanaal — serietermnials, SSH-sessies, telnetverbindingen — zonder dat binairveilig transport of protocolwijzigingen nodig zijn. De moderne renaissance van het formaat biedt één andere opmerkelijke dimensie: na decennia van obscuriteit is SIXEL-ondersteuning geimplementeerd in talrijke hedendaagse terminal-emulators, wat inline beeldweergave mogelijk maakt in opdrachtregelworkflows. SIXEL-uitvoer kan worden gegenereerd door ImageMagick, libsixel, chafa en diverse plotbibliotheken.