FSSD'den MP2'ye dönüştürücü

FSSD, klasik Macintosh ekosisteminden kaynaklanan bir ham ses formatıdır; Farallon Computing'ın MacRecorder donanımı (1988), dijitalleştirilmiş sesi 'FSSD' tür koduyla etiketlenmiş kaynak çatal girişlerinde işaretsiz 8 bit PCM olarak depoluyordu. SoX gibi modern ses işleme araçlarında FSSD, ü8 (işaretsiz 8 bit) ham formatının bir takma adı olarak ele alınır — her bir değerin 0 ile 255 arasında bir ses seviyesini temsil ettiği ve 128'ın merkez nokta olduğu tek baytlık genlik örneklerinin düz akışını içeren başlıksız dosyalar. Başlık olmadığından, örnekleme hızı ve kanal sayısı gibi oynatma parametreleri harici olarak sağlanmalıdır. Orijinal MacRecorder genellikle mono olarak 22 kHz'e kadar hızlarda yakalama yapıyordu, ancak ham veriyi yorumlarken herhangi bir örnekleme hızı geçerlidir. FSSD ve sıkıştırılmış kardeş formatı HCOM (aynı temel veriye Huffman sıkıştırması ekler), erken Mac multimedyası için standart ses formatlarıydı: 1980'lerin sonları ve 1990'ların başlarının HyperCard yığınları, eğitim CD-ROM'ları ve sistem uyarı sesleri bu kodlamaya büyük ölçüde dayanıyordu. Ham FSSD formatının avantajı son derece kolay ayrıştırılabilirliğidir — kapsayıcı ek yükü olmadan ses verisi sıfırıncı bayttan başlar ve işaretsiz 8 bit PCM işleyebilen herhangi bir araç tarafından okunabilir. Formatın tarihsel önemi ayrıca dijital arşivciler için pratik açıdan önemlidir: FSSD kayıtlarını WAV gibi modern kapsayıcılara dönüştürme işlemi kayıpsızdır, çünkü ham örneklere yalnızca başlık eklenmesi yeterlidir, herhangi bir dönüştürme kodlaması gerekmez.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), orijinal proje adı MUSICAM olarak da bilinen ve 1993'te ISO/IEC 11172-3 kapsamında standartlaştırılmış algısal bir ses kodekidir. Halefi MP3 tüketici sahnesinde öne çıkarken, MP2 profesyonel yayıncılıkta bugün hâlâ sürdürdüğü kalıcı bir niş oluşturmuştur. Kodek, sesi polifaz filtre bankası aracılığıyla 32 alt banda ayırır, maskeleme eşiklerini belirlemek için psikoakustik model uygular, ardından her alt bandı buna göre niceler ve Huffman kodlar. Tipik yayın dağıtımları stereo için 192-384 kbps kullanarak Layer III'e kıyasla daha düşük kodlayıcı karmaşıklığı ve daha i̇yi hata dayanıklılığıyla şeffaf kalite sunar. Bu özellikler, DVB televizyonu, DAB dijital radyo ve HDV kamera standardının MP2'yı neden zorunlu kıldığını veya tercih ettiğini açıklar. Kodlayıcı gecikmesi de daha kısadır — dudak senkronizasyonunun önem taşıdığı canlı yayıncılık için kritik bir özellik. Standartlaştırmadan onlarca yıl sonra MP2'yı güncel tutan üç avantaj: kablosuz yayın sinyalleri için hayati olan iletim hataları altında zarif bozulma, gerçek zamanlı yayın zincirlerine uygun minimum kodlama gecikmesi ve Avrupa ile Asya yayın çerçevelerinde köklü düzenleyici kabul.