Konwerter plików SGI do RGBA

Konwertuj swoje pliki w formacie sgi do formatu rgba przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie SGI do formatu RGBA

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format rgba lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu rgba; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

SGI to ogólne rozszerzenie pliku dla formatu Silicon Graphics Image, określanego również przez rozszerzenia specyficzne dla kanałów: .rgb (3 kanały), .rgba (4 kanały), .bw (skala szarości) i .int/.inta (warianty 16-bitowe). Opracowany przez Silicon Graphics około 1986 roku dla systemu operacyjnego IRIX, format SGI wykorzystuje 512-bajtowy nagłówek, po którym następują planarne dane obrazu, gdzie każdy kanał kolorów jest przechowywany jako kompletna płaszczyzna, a nie z przeplotem z innymi kanałami w każdym pikselu. Nagłówek określa liczbę magiczną (474), tryb kompresji (0 dla bezpośredniego, 1 dla RLE), bajty na kanał (1 lub 2), wymiarowość (1 dla linii skanowania, 2 dla obrazu, 3 dla obrazu wielokanałowego), wymiary kanałów, zakres wartości pikseli i 80-znakową nazwę obrazu. Dla obrazów skompresowanych RLE po nagłówku następuje tablica przesunięć i długości umożliwiająca losowy dostęp do poszczególnych linii skanowania bez sekwencyjnej dekompresji. Stacje robocze Silicon Graphics stanowiły podstawę hollywoodzkich efektów wizualnych, wizualizacji naukowej, symulatorów lotu i branż CAD/CAM przez całe lata 90., a format SGI był standardowym formatem roboczym w tych dziedzinach. Jedną z zalet jest solidna konstrukcja formatu: kombinacja kompresji RLE adresowalnej na poziomie linii skanowania, obsługi wielu kanałów, 16-bitowej głębi i układu planarnego czyniła go równie odpowiednim do szybkiego podglądu, jak i do wyjścia renderingu produkcyjnego. Powiązanie formatu ze złotą erą efektów wizualnych napędzanych przez SGI stanowi kolejny godny uwagi aspekt — pliki SGI z tej ery reprezentują zasoby produkcyjne z przełomowych filmów i wizualizacji naukowych. Obrazy SGI są obsługiwane przez ImageMagick, GIMP, XnView, Photoshop (przez wtyczkę) i różne aplikacje do renderingu 3D i kompozytowania.
Pierwsze wydanie: 1986
RGBA to surowy (bezgłówkowy) format obrazów rozszerzający model kolorów RGB o czwarty kanał dla przezroczystości alfa. Każdy piksel jest przechowywany jako cztery kolejne wartości próbek — czerwony, zielony, niebieski i alfa — zapisywane sekwencyjnie w kolejności skanowania bez żadnej struktury kontenera, nagłówków ani kompresji. Kanał alfa określa krycie każdego piksela niezależnie: wartość maksymalna oznacza pełną nieprzezroczystość, zero oznacza pełną przezroczystość, a wartości pośrednie dają półprzezroczystość. Podobnie jak jego trzykanałowy odpowiednik, pliki RGBA wymagają zewnętrznego określenia wymiarów obrazu i głębi bitowej, ponieważ surowy strumień danych nie zawiera metadanych. Format obsługuje głębie kanałów 8-bitowe (cztery bajty na piksel, łącznie 32 bity), 16-bitowe i zmiennoprzecinkowe. W przepływach pracy kompozytowania kanał alfa umożliwia operacje nakładania, w których elementy pierwszego planu są łączone z tłem zgodnie z ich kryciem per piksel — matematyczna podstawa całego nowoczesnego kompozytowania obrazów, opisana przez Portera i Duffa w ich przełomowej pracy z 1984 roku o cyfrowym kompozytowaniu. Jedną z zalet jest bezpośrednia kompatybilność z buforem klatki: nowoczesny sprzęt GPU natywnie przetwarza 32-bitowe piksele RGBA, więc surowe dane RGBA mogą być przesyłane do pamięci tekstur lub zapisywane z celów renderowania bez żadnej konwersji formatów — co jest kluczowe dla aplikacji graficznych czasu rzeczywistego i silników gier. Prostota formatu w reprezentowaniu przezroczystych obrazów to kolejna praktyczna zaleta — wizualizacja naukowa, obrazowanie medyczne i renderowanie nakładek mogą produkować surowe wyjście RGBA konsumowalne przez dowolne narzędzie bez potrzeby wspólnego formatu kontenera. Pliki RGBA są obsługiwane przez ImageMagick, FFmpeg i różne narzędzia graficzne i kompozytingowe.
Pierwsze wydanie: 1990