Konwerter RMVB na M4R

RMVB (RealMedia Variable Bitrate) to ulepszona wersja formatu kontenera RealMedia, opracowana przez RealNetworks i wprowadzona okolo 2003 roku. Podczas gdy oryginalny format RM uzywal kodowania ze stala szybkoscia transmisji, RMVB stosuje kompresje o zmiennej szybkosci transmisji, dynamicznie przydzielajaca wiecej danych zlozonym scenoam z duzym ruchem i detalami, a mniej bitow prostszym fragmentom, takim jak statyczne ujecia czy przejscia. Podejscie to daje znaczaco lepsza jakosc wizualna przy rownowaznych srednich rozmiarach plikow w porownaniu z poprzednikiem o stalej szybkosci transmisji. RMVB zyskal szczegolna popularnosc na rynkach Azji Wschodniej i Poludniowo-Wschodniej w polowie lat 2000., stajac sie szeroko uzywanym formatem do dystrybucji pelnoamtrazowych filmow i seriali telewizyjnych w regionach, gdzie przepustowosc byla ograniczona, ale widzowie nadal oczekiwali rozsadnej jakosci obrazu. Format typowo wykorzystuje kodeki RealVideo 9 lub RealVideo 10, ktore w swoim podejsciu do kompresji czerpaly z technologii porownywalnchh z H.264. Pliki RMVB obsluguja osadzone strumienie napisow i wiele sciezek audio, co czyni je praktycznymi do dystrybucji tresci wielojezycznych. Kontener zachowuje przyjazna dla strumieniowania architekture RealMedia, jednoczesnie dostarczajac poprawe jakosci, ktora zapewnia kodowanie o zmiennej szybkosci transmisji. Chociaz RMVB zostal zastapiony przez MP4 z H.264 i inne nowoczesne formaty w wiekszosci zastosowan, zachowuje grono uzytkownikow na rynkach azjatyckich i nadal mozna go znalezc w archiwach mediow online i osobistych kolekcjach wideo z polowy lat 2000.

M4R to wyznaczony format dzwonkow dla urzadzen iPhone firmy Apple, wprowadzony wraz z oryginalnym iPhone'em w 2007 roku. Technicznie plik M4R jest identyczny z kontenerem audio MPEG-4 zakodowanym w AAC, takim jak M4A — jedynymi istotnymi roznicami sa rozszerzenie pliku i ograniczenie dlugosci do ok. 30-40 sekund, narzucone przez iOS. Apple wybral to podejscie, aby istniejaca infrastruktura kodera AAC mogla tworzyc dzwonki bez modyfikacji na poziomie kodeka, a jednoczesnie odrębne rozszerzenie zapobiega pojawianiu sie zwyklych utworow muzycznych w selektorze dzwonkow i odwrotnie. Tworzenie M4R polega na zakodowaniu krotkiego klipu audio jako AAC, przycieciu go do dozwolonej dlugosci i zmianie nazwy pliku. iTunes (lub Apple Music na nowszych wersjach macOS) i GarageBand oferuja wbudowane narzedzia, a zewnetrzne programy jak Audacity radza sobie z tym rownie dobrze. Po zsynchronizowaniu lub pobraniu dzwonek integruje sie z ustawieniami iOS dla polaczen, alarmow i powiadomien kontaktow. Praktyczne zalety obejmuja latwe wdrazanie na dowolnego iPhone'a przez synchronizacje iTunes lub AirDrop, wysokojakosciowe odtwarzanie kodeka AAC nawet przy malych rozmiarach plikow oraz mozliwosc przypisania indywidualnych dzwonkow do konkretnych kontaktow w celu natychmiastowej identyfikacji rozmowcy.