Konwerter plików PEF do YUV
Konwertuj swoje pliki w formacie pef do formatu yuv przez Internet i bezpłatnie
pef
yuv
Jak przekonwertować plik w formacie PEF do formatu YUV
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format yuv lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu yuv; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PEF (Pentax Electronic Format) to własnościowy format obrazów RAW stosowany przez lustrzanki cyfrowe i bezlusterkowce Pentax, wprowadzony w 2003 roku wraz z *ist D — pierwszą lustrzanką cyfrową Pentax — i kontynuowany w obecnej linii z bagnetem K i średnioformatowej 645. Pliki PEF rejestrują nieprzetworzony 12-bitowy lub 14-bitowy odczyt z matrycy CMOS w natywnym wzorcu mozaiki Bayera, przechowywany w kontenerze opartym na TIFF z bezstratną kompresją Huffmana. Format zawiera osadzone podglądy JPEG w wielu rozmiarach, kompleksowe metadane EXIF oraz specyficzne dla Pentax znaczniki MakerNote rejestrujące ustawienia trybu Custom Image, dane żyroskopu Shake Reduction (SR), identyfikację obiektywu z interfejsu elektronicznego bagnetu K oraz parametry Auto Level. Aparaty Pentax wyróżniają się uszczelnioną konstrukcją i kompatybilnością z rozległym dziedzictwem obiektywów z bagnetem K sięgającym 1975 roku. Jedną z zalet jest zachowanie charakterystycznego odwzorowania kolorów Pentax — tryby Custom Image aparatu (Bright, Natural, Reversal Film, Bleach Bypass, itp.) są przechowywane jako metadane, a nie aplikowane na surowe dane, co pozwala fotografom eksplorować różne interpretacje renderowania podczas postprodukcji, podczas gdy oryginalna rejestracja z matrycy pozostaje nienaruszona. Trwałość formatu to kolejna mocna strona: pliki PEF ze wszystkich lustrzanek Pentax są obsługiwane przez Adobe Lightroom, Capture One, dcraw, RawTherapee i oprogramowanie Pentax Digital Camera Utility.
YUV to surowy format danych pikseli przechowujący obrazy w modelu kolorów Y'UV, gdzie dane obrazu są rozdzielone na komponent luminancji (Y', reprezentujący jasność) i dwa komponenty chrominancji (U/Cb i V/Cr, reprezentujące sygnały różnicy kolorów). Model kolorów YUV wywodzi się z analogowej kolorowej telewizji nadawczej — konkretnie systemu NTSC przyjętego w 1953 roku i systemu PAL w 1967 roku — gdzie wsteczna kompatybilność z istniejącymi czarno-białymi odbiornikami wymagała oddzielenia informacji o jasności od koloru. W obrazowaniu cyfrowym standard ITU-R BT.601 (1982) sformalizował cyfrowe kodowanie YCbCr wywodzące się z analogowego modelu YUV, definiując macierze konwersji i precyzję próbek stosowane przez praktycznie wszystkie cyfrowe systemy wideo i nadawcze. Surowe pliki YUV nie zawierają nagłówka, kompresji ani metadanych — są płaskimi sekwencjami próbek luminancji i chrominancji w określonej kolejności (4:4:4, 4:2:2, 4:2:0 lub inne proporcje podpróbkowania), wymagając zewnętrznego określenia wymiarów, głębi bitowej i schematu podpróbkowania. Tryb podpróbkowania 4:2:0 (gdzie chrominancja ma połowę rozdzielczości poziomej i pionowej luminancji) jest szczególnie powszechny, stosowany przez H.264, H.265, AV1 i większość konsumenckich kodeków wideo. Jedną z zalet jest bezpośrednia kompatybilność z potokami wideo: dane YUV są natywnym formatem wejściowym koderów wideo, sprzętowych kontrolerów wyświetlania i procesorów sygnału obrazu (ISP) kamer, co czyni surowe YUV najbardziej bezpośrednią reprezentacją do przetwarzania i analizy wideo z dokładnością do klatki. Percepcyjna wydajność modelu kolorów YUV to kolejna fundamentalna zaleta — oddzielenie luminancji od chrominancji umożliwia efektywne podpróbkowanie, które zmniejsza dane kolorystyczne o połowę lub ćwierć z minimalnym wpływem wizualnym. Dane YUV są przetwarzane przez FFmpeg, ImageMagick i wszystkie narzędzia do przetwarzania wideo.