Konwerter plików MAUD do MP2
Konwertuj swoje pliki w formacie maud do formatu mp2 przez Internet i bezpłatnie
maud
mp2
Ustawienia
Automatycznie
Ustaw ogólną przepływność audio wyjściowego dla MP2. Jeśli ustawiono „Niestandardowa”, zalecany zakres to ≥320 kbps, a maksymalna wartość to 384 kbps.
Automatycznie (Bez zmian)
Ustaw liczbę kanałów audio. To ustawienie jest najbardziej przydatne podczas ograniczania liczby kanałów (np. z 5.1 do stereo).
Automatycznie (Bez zmian)
Ustaw częstotliwość próbkowania audio. Muzyka z pełnym spektrum (20 Hz – 20 kHz) wymaga wartości nie mniejszych niż 44.1 kHz, aby osiągnąć transparentność. Więcej informacji można znaleźć w wiki.
maud
MAUD to format plikow audio opracowany przez MacroSystem dla platformy Commodore Amiga, wprowadzony na poczatku lat 90. jako czesc narzedzi do produkcji cyfrowego wideo i audio. Zbudowany na architekturze blokowej Amiga IFF (Interchange File Format), pliki MAUD organizuja dane w wyraznie oddzielone bloki — MHDR dla naglowka, MDAT dla danych probek i opcjonalne bloki adnotacji na metadane. Format obsluguje konfiguracje mono i stereo z glebiami bitowymi 8 lub 16 bitow i czestotliwosciami probkowania do 48 kHz, co stanowilo profesjonalne specyfikacje na sprzecie Amigi. Dostepne sa zarowno podpisane liniowe PCM, jak i kodowania A-law/mu-law, oferujace wybor miedzy wiernoscia a rozmiarem pliku. MAUD byl uzywany glownie w spolecznosci produkcji wideo na Amidze, gdzie karty MacroSystem Retina i VLab Motion wymagaly zsynchronizowanego audio, ktorego standardowy format 8SVX nie mogl zapewnic. Obsluga konwersji istnieje dzis dzieki SoX i libsndfile, co gwarantuje odzyskiwalnosc historycznych produkcji na Amidze. Trzy wyrozniajace sie zalety to: przejrzysta struktura oparta na IFF, ktora moze nawigowac dowolny parser obslugujacy bloki, 16-bitowe stereo wyprzedzajace typowe mozliwosci audio Amigi oraz lekki narzut pozostawiajacy maksimum mocy procesora na rendering wideo.
czytaj więcej
mp2
MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), znany rowniez pod oryginalna nazwa projektu MUSICAM, to percepcyjny kodek audio standaryzowany jako czesc ISO/IEC 11172-3 w 1993 roku. Podczas gdy jego nastepca MP3 zyskal popularnosc wsrod konsumentow, MP2 wyrzezbil sobie trwala nisze w profesjonalnej emisji, ktora utrzymuje do dzis. Kodek dzieli audio na 32 podpasma za pomoca polifazowego banku filtrow, stosuje model psychoakustyczny do okreslenia progow maskowania, a nastepnie kwantyzuje i koduje Huffmanem kazde podpasmo. Typowe wdrozenia emisyjne uzywaja 192-384 kbps dla stereo, osiagajac transparentna jakosc przy nizszej zlozonosci kodera i lepszej odpornosci na bledy niz Layer III. Te wlasciwosci tlumaacza, dlaczego telewizja DVB, radio cyfrowe DAB i standard kamer HDV nakazuja lub preferuja MP2. Opoznienie kodera jest rowniez krotsze, co jest wazna cecha w przypadku nadawania na zywo, gdzie liczy sie synchronizacja dzwieku z obrazem. Trzy zalety utrzymuja MP2 na rynku dziesieciolecia po standaryzacji: lagodna degradacja w warunkach bledow transmisji, kluczowa dla sygnalow nadawanych drogami radiowymi, minimalne opoznienie kodowania odpowiednie dla lancuchow emisji na zywo oraz ugruntowana akceptacja regulacyjna w europejskich i azjatyckich systemach nadawczych.
czytaj więcej
Jak przekonwertować plik w formacie MAUD do formatu MP2
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format mp2 lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu mp2; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
MAUD to format plikow audio opracowany przez MacroSystem dla platformy Commodore Amiga, wprowadzony na poczatku lat 90. jako czesc narzedzi do produkcji cyfrowego wideo i audio. Zbudowany na architekturze blokowej Amiga IFF (Interchange File Format), pliki MAUD organizuja dane w wyraznie oddzielone bloki — MHDR dla naglowka, MDAT dla danych probek i opcjonalne bloki adnotacji na metadane. Format obsluguje konfiguracje mono i stereo z glebiami bitowymi 8 lub 16 bitow i czestotliwosciami probkowania do 48 kHz, co stanowilo profesjonalne specyfikacje na sprzecie Amigi. Dostepne sa zarowno podpisane liniowe PCM, jak i kodowania A-law/mu-law, oferujace wybor miedzy wiernoscia a rozmiarem pliku. MAUD byl uzywany glownie w spolecznosci produkcji wideo na Amidze, gdzie karty MacroSystem Retina i VLab Motion wymagaly zsynchronizowanego audio, ktorego standardowy format 8SVX nie mogl zapewnic. Obsluga konwersji istnieje dzis dzieki SoX i libsndfile, co gwarantuje odzyskiwalnosc historycznych produkcji na Amidze. Trzy wyrozniajace sie zalety to: przejrzysta struktura oparta na IFF, ktora moze nawigowac dowolny parser obslugujacy bloki, 16-bitowe stereo wyprzedzajace typowe mozliwosci audio Amigi oraz lekki narzut pozostawiajacy maksimum mocy procesora na rendering wideo.
MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), znany rowniez pod oryginalna nazwa projektu MUSICAM, to percepcyjny kodek audio standaryzowany jako czesc ISO/IEC 11172-3 w 1993 roku. Podczas gdy jego nastepca MP3 zyskal popularnosc wsrod konsumentow, MP2 wyrzezbil sobie trwala nisze w profesjonalnej emisji, ktora utrzymuje do dzis. Kodek dzieli audio na 32 podpasma za pomoca polifazowego banku filtrow, stosuje model psychoakustyczny do okreslenia progow maskowania, a nastepnie kwantyzuje i koduje Huffmanem kazde podpasmo. Typowe wdrozenia emisyjne uzywaja 192-384 kbps dla stereo, osiagajac transparentna jakosc przy nizszej zlozonosci kodera i lepszej odpornosci na bledy niz Layer III. Te wlasciwosci tlumaacza, dlaczego telewizja DVB, radio cyfrowe DAB i standard kamer HDV nakazuja lub preferuja MP2. Opoznienie kodera jest rowniez krotsze, co jest wazna cecha w przypadku nadawania na zywo, gdzie liczy sie synchronizacja dzwieku z obrazem. Trzy zalety utrzymuja MP2 na rynku dziesieciolecia po standaryzacji: lagodna degradacja w warunkach bledow transmisji, kluczowa dla sygnalow nadawanych drogami radiowymi, minimalne opoznienie kodowania odpowiednie dla lancuchow emisji na zywo oraz ugruntowana akceptacja regulacyjna w europejskich i azjatyckich systemach nadawczych.