Czy potrzebny do rozpoznawania tekstu? Rozpoznaj tekst

Konwerter plików G4 do DBK

Konwertuj swoje pliki w formacie g4 do formatu dbk przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie G4 do formatu DBK

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format dbk lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dbk; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

G4 to monochromatyczny format obrazów oparty na standardzie kodowania faksów ITU-T Group 4 (Rekomendacja T.6), ratyfikowanym przez CCITT w 1984 roku jako ulepszenie Group 3, przeznaczone do sieci cyfrowych wolnych od błędów, takich jak ISDN, a nie analogowych linii telefonicznych. Pliki G4 zawierają 1-bitowe dane obrazowe skompresowane wyłącznie za pomocą dwuwymiarowego kodowania Modified Modified READ (MMR), gdzie każda linia skanowania jest kodowana jako zbiór różnic (elementów zmieniających się) względem linii powyżej. Przez eliminację jednowymiarowego kodowania awaryjnego i znaczników synchronizacji końca linii wymaganych przez Group 3, G4 osiąga o 20-50% lepsze stopnie kompresji na typowych stronach dokumentów, produkując jednocześnie prostszy, bardziej regularny strumień bitowy. Format jest najczęściej spotykany jako metoda kompresji w plikach TIFF (znacznik kompresji TIFF 4), gdzie stał się standardowym formatem archiwalnym dla skanowanych dokumentów w korporacyjnych systemach zarządzania dokumentami, archiwach rządowych i prawniczych systemach obrazowania. Kompresja G4 jest stosowana przy 200, 300 lub 400 dpi w zależności od zastosowania skanowania, przy czym 300 dpi jest najczęstsze dla archiwizacji dokumentów o jakości archiwalnej. Jedną z zalet jest wyjątkowa wydajność kompresji treści dokumentowych: dwuwymiarowa predykcja G4 wykorzystuje silną korelację pionową w stronach z tekstem i grafiką liniową, typowo kompresując stronę w formacie listu przy 300 dpi do 30-50 KB — mniej więcej połowę rozmiaru równoważnego kodowania Group 3. Zakorzenienie formatu w infrastrukturze zarządzania dokumentami stanowi kolejną zaletę — G4 TIFF jest wymaganym formatem wielu rządowych systemów archiwów cyfrowych, systemów archiwizacji sądowej i korporacyjnych archiwów, obsługiwanym przez każdą platformę obrazowania korporacyjnego.
Twórca: ITU-T (CCITT)
Pierwsze wydanie: 1984
DBK to rozszerzenie plikow powiazane z DocBookiem, semantycznym jezykiem znacznikow do dokumentacji technicznej zdefiniowanym w XML (a pierwotnie SGML). DocBook zostal stworzony okolo 1991 roku przez HaL Computer Systems i O'Reilly & Associates, a pozniej jest utrzymywany przez Komitet Techniczny OASIS DocBook. Slownik zapewnia ponad 400 typow elementow zaprojektowanych specjalnie dla ksiazek, artykulow, stron referencyjnych i podrecznikow technicznych — w tym elementy strukturalne (book, chapter, section, appendix), elementy blokowe (para, programlisting, table, figure) i elementy wewnatrzliniowe (emphasis, filename, command, classname). Autorzy pisza tresc skupiajac sie na znaczeniu, a nie wygladzie, i oddzielne arkusze stylow transformuja źrodlo DocBook w formaty wyjsciowe takie jak HTML, PDF, EPUB i strony man. Zaleta jest scisła separacja tresci i prezentacji — pojedynczy dokument zrodlowy DocBook moze wygenerowac drukowana ksiazke, strone internetowa, e-book i strony man Unix poprzez rożne potoki transformacji, bez jakiejkolwiek duplikacji tresci. Bogaty slownik semantyczny to kolejny atut: poniewaz elementy takie jak <command>, <filename> i <errorcode> niosa precyzyjne znaczenie, łancuchy narzedzi moga indeksowac, łaczyc odniesieniami krzyzowymi i walidowac tresc techniczna w sposob nieosiagalny dla generycznych znacznikow. DocBook zostal przyjety przez glowne projekty open source, w tym dokumentacje jadra Linux, GNOME, KDE i FreeBSD do ich oficjalnej dokumentacji, i pozostaje standardem publikacji technicznej z pojedynczego źrodla.
Pierwsze wydanie: 1991