Konwerter plików EMF do SGI
Konwertuj swoje pliki w formacie emf do formatu sgi przez Internet i bezpłatnie
emf
sgi
Jak przekonwertować plik w formacie EMF do formatu SGI
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format sgi lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu sgi; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
EMF (Enhanced Metafile) to format grafiki wektorowej opracowany przez Microsoft jako nastepca WMF (Windows Metafile), wprowadzony z Windows NT 3.1 w lipcu 1993 roku. EMF rejestruje sekwencje wywolan funkcji GDI (Graphics Device Interface), ktore opisuja ksztalty wektorowe, tekst, osadzone bitmapy i atrybuty renderowania w sposob niezalezny od urzadzenia. W odroznieniu od 16-bitowego systemu wspolrzednych WMF ograniczonego do 65 536 jednostek, EMF uzywa 32-bitowych wspolrzednych i dodaje obsluge krzywych Beziera, zaawansowanych operacji na sciezkach, transformacji wspolrzednych swiata, wypelnien gradientowych i rozszerzonych mozliwosci tekstowych wlaczajac Unicode. Format dziala jako mechanizm rejestracji grafiki — aplikacje przechwytuja swoje operacje rysowania do pliku EMF, ktory moze byc nastepnie odtworzony w dowolnej skali na dowolnym urzadzeniu z pelna precyzja geometryczna. Zaleta jest natywna integracja z Windows: EMF jest standardowym formatem schowka i spoolera dla tresci wektorowych w calym ekosystemie Windows, umozliwiajac bezstratne kopiowanie-wklejanie grafiki miedzy dokumentami Office, narzedziami projektowymi i oprogramowaniem prezentacyjnym bez rasteryzacji. Niezaleznosc od rozdzielczosci to kolejna kluczowa moc — grafika EMF skaluje sie plynnie od wyswietlania na ekranie do wydruku wysokiej rozdzielczosci. Rozszerzony wariant, EMF+, wprowadzony z GDI+ dodaje antyaliasing, przezroczystosc alfa i zaawansowane typy pedzli. EMF pozostaje gleboko osadzony w publikowaniu na platformie Windows, dokumentacji technicznej i korporacyjnych przepływach pracy z dokumentami.
SGI to ogólne rozszerzenie pliku dla formatu Silicon Graphics Image, określanego również przez rozszerzenia specyficzne dla kanałów: .rgb (3 kanały), .rgba (4 kanały), .bw (skala szarości) i .int/.inta (warianty 16-bitowe). Opracowany przez Silicon Graphics około 1986 roku dla systemu operacyjnego IRIX, format SGI wykorzystuje 512-bajtowy nagłówek, po którym następują planarne dane obrazu, gdzie każdy kanał kolorów jest przechowywany jako kompletna płaszczyzna, a nie z przeplotem z innymi kanałami w każdym pikselu. Nagłówek określa liczbę magiczną (474), tryb kompresji (0 dla bezpośredniego, 1 dla RLE), bajty na kanał (1 lub 2), wymiarowość (1 dla linii skanowania, 2 dla obrazu, 3 dla obrazu wielokanałowego), wymiary kanałów, zakres wartości pikseli i 80-znakową nazwę obrazu. Dla obrazów skompresowanych RLE po nagłówku następuje tablica przesunięć i długości umożliwiająca losowy dostęp do poszczególnych linii skanowania bez sekwencyjnej dekompresji. Stacje robocze Silicon Graphics stanowiły podstawę hollywoodzkich efektów wizualnych, wizualizacji naukowej, symulatorów lotu i branż CAD/CAM przez całe lata 90., a format SGI był standardowym formatem roboczym w tych dziedzinach. Jedną z zalet jest solidna konstrukcja formatu: kombinacja kompresji RLE adresowalnej na poziomie linii skanowania, obsługi wielu kanałów, 16-bitowej głębi i układu planarnego czyniła go równie odpowiednim do szybkiego podglądu, jak i do wyjścia renderingu produkcyjnego. Powiązanie formatu ze złotą erą efektów wizualnych napędzanych przez SGI stanowi kolejny godny uwagi aspekt — pliki SGI z tej ery reprezentują zasoby produkcyjne z przełomowych filmów i wizualizacji naukowych. Obrazy SGI są obsługiwane przez ImageMagick, GIMP, XnView, Photoshop (przez wtyczkę) i różne aplikacje do renderingu 3D i kompozytowania.