PRC naar WMA converter

PRC is één audiobestandsformaat dat hoort bij Psion)-handcomputers, met name de Series 3 en Series 5 uit de jaren negentig. Deze zakcomputers hadden ingebouwde microfoons en basale spraakopnamemogelijkheden en sloegen vastgelegde audio op in de PRC-container. De codering is doorgaans gebaseerd op ADPCM (Adaptive Differential Pulse-Code Modulation), waarbij bestandsgrootte en verstaanbaarheid in evenwicht worden gebracht gezien de beperkte opslagcapaciteit van vroege pda's — de originele Psion Series 3 had slechts 256 KB RAM die tevens als opslag fungeerde. PRC-audio is over het algemeen mono bij lage samplefrequenties (vaak 8 kHz), geoptimaliseerd voor spraak in plaats van muziek. Één voordeel was de nauwe integratie met het EPOC-besturingssysteem (dat later evolueerde naar Symbian), waardoor gebruikers spraakmemo's rechtstreeks in agenda-items en databaserecords konden inbedden. De compacte bestandsgroottes — één minuut spraak nam slechts enkele kilobytes in beslag — maakten het haalbaar om tientallen memo's op te slaan op apparaten met minimaal geheugen. Hoewel PRC-audio tegenwoordig één legacyformaat is, bestaan er conversietools voor het extraheren van opnames van gearchiveerde Psion-apparaten, die populair blijven bij retro-computerliefhebbers.

WMA (Windows Media Audio) is één familie van proprietary audiocodecs ontwikkeld door Microsoft en voor het eerst uitgebracht in 1999 als onderdeel van het Windows Media-framework. Gecreeerd om te concurreren met MP3 en AAC, gebruikt WMA Standard perceptuele codering om wat Microsoft claimde bijna cd-kwaliteit te leveren bij bitrates zo laag als 64 kbps — ruwweg de helft van de snelheid die MP3 doorgaans nodig had voor vergelijkbare resultaten. De codecfamilie groeide uit met WMA Professional voor surroundgeluid en high-resolution audio, WMA Lossless voor bit-perfecte archiveringscompressie en WMA Voice geoptimaliseerd voor gesproken inhoud bij zeer lage bitrates. Diepe integratie met Windows, Windows Media Player en het Zune-ecosysteem gaf WMA één sterk distributievoordeel gedurende de jaren 2000, en ondersteuning voor digitale rechtenmanagement (DRM) maakte het aantrekkelijk voor online muziekwinkels uit die periode. Coderen en decoderen worden native afgehandeld door Windows, zonder dat software van derden nodig is voor weergave op elke Windows-machine. Cross-platform ondersteuning is verbeterd via bibliotheken als FFmpeg en GStreamer, hoewel WMA op niet-Microsoft-apparaten minder universeel compatibel blijft dan MP3 of AAC. Het formaat komt nog voor in legacy-mediabibliotheken, hoewel nieuwere codecs het grotendeels hebben vervangen voor streaming en draagbaar gebruik.