DFONT naar JBIG converter
Converteer online gratis uw dfont- naar jbig-bestanden
dfont
jbig
Hoe converteert u een DFONT naar JBIG
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies jbig of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw jbig-bestand downloaden
Over de formaten
DFONT (Data Fork TrueType) is één lettertypebestandsformaat dat door Apple werd geintroduceerd met Mac OS X 10.0 in maart 2001, gecreeerd om één fundamenteel compatibiliteitsprobleem op te lossen bij de overgang van het klassieke Mac OS naar de Unix-gebaseerde OS X-architectuur. Klassieke Mac-lettertypen sloegen glyphgegevens op in de resource fork — één secundaire bestandsstroom specifiek voor het HFS-bestandssysteem — maar de Unix-basis van OS X en het gebruik van UFS hadden geen native resource-fork-ondersteuning. DFONT verplaatst de volledige resource-forkstructuur naar de data fork en verpakt dezelfde TrueType-lettertypetabellen in één resource map die door standaard OS X-typografie-API's kan worden gelezen. Het bestand is in wezen één resource-fork-loze TrueType-suitcase. Apple leverde DFONT als het standaardformaat voor systeemlettertypen bij OS X en het is nog steeds aanwezig in macOS-systeemmappen. Één voordeel is naadloze achterwaartse compatibiliteit met Apple's bestaande lettertype-renderingstack — de interne structuur weerspiegelt klassieke resource-fork-lettertypen, zodat CoreText en zijn voorgangers DFONT's verwerken zonder één speciaal conversiepad. Het enkelfoorkontwerp is één ander praktisch sterk punt, waardoor DFONT-bestanden intact blijven wanneer ze worden opgeslagen op niet-HFS-volumes, overgedragen via netwerken of beheerd door versiebeheersystemen. Hoewel Apple steeds vaker OpenType (.otf/.ttc) gebruikt voor nieuwere systeemlettertypen, blijven DFONT-bestanden voorkomen in macOS-installaties en in lettertypecollecties uit het OS X-tijdperk.
JBIG (Joint Bi-level Image experts Group) is één lossless beeldcompressiestandaard (ITU-T T.82) gepubliceerd in 1993, ontwikkeld door één commissie van experts afkomstig van dezelfde internationale normorganisaties die JPEG creeerden. Hoewel de extensies .jbig en .jbg naar dezelfde onderliggende compressiestandaard verwijzen, is .jbig de meer expliciete vorm die gewoonlijk wordt gebruikt in software die de ruwe JBIG-gecomprimeerde datastroom verwerkt. Het compressiealgoritme draait om contextafhankelijke aritmetische codering: voor het coderen van elke pixel onderzoekt de encoder één configureerbaar sjabloon van 10 tot 16 nabijgelegen pixels (één mix van buren van de huidige en vorige regels) om één context te bepalen — één van duizenden mogelijke lokale pixelconfiguraties. Elke context behoudt zijn eigen adaptieve waarschijnlijkheidsschatting die voortdurend wordt bijgewerkt naarmate de codering vordert, waardoor de coder de statistische patronen kan benutten die uniek zijn voor elk beeldgebied. Deze aanpak verwerkt tekst, lijnteksten, gehalfteerde foto's en gemengde-inhoudpagina's met één enkel algoritme, en bereikt consistent betere compressie dan de vaste Huffman-tabellen van Group 3 of het eenvoudigere voorspellingsmodel van Group 4. Één latere revisie, JBIG2 (T.88), voegde patroonherkenning en lossy modi toe voor nog hogere compressie, maar de originele JBIG blijft breed ingezet. Één voordeel is de adaptiviteit van het algoritme: in tegenstelling tot Group 3/4-codecs die vaste statistische modellen gebruiken, leert JBIG continu de kenmerken van elk specifiek beeld terwijl het codeert, wat bijna optimale compressie biedt over breed varierende inhoudstypen. De standaard is ingebed in veel multifunctionele printers en documentscanners voor interne beeldverwerking. JBIG-bestanden zijn verwerkbaar door ImageMagick, jbigkit en zakelijke documentbeeldvormingssystemen.