SHN'den MP2'ye dönüştürücü

Shorten (SHN), Tony Robinson tarafından SoftSound)'da oluşturulan ve i̇lk kez 1993'te yayınlanan kayıpsız bir ses sıkıştırma kodekidir ve en erken pratik kayıpsız sıkıştırıcılardan biri olma özelliğini taşır. Algoritma, önceki örneklerden her bir örneği tahmin etmek için doğrusal tahmin kullanır, ardından artıkları Huffman veya Golomb-Rice kodlarıyla kodlar. Sıkıştırma oranları tipik olarak 2:1 ile 3:1 arasında değişir ve çözülmüş çıktının orijinalle bit düzeyinde aynı olacağı garantilenir. Shorten, 1990'ların sonlarında canlı konser kayıtlarının çevrimiçi değişimi için tercih edilen format olarak kültürel önem kazanmıştır — etree.org gibi topluluklar SHN dosyaları etrafında dağıtım ağları kurmuş ve Grateful Dead ile Phish gibi gruplar bu uygulamayı zımnen onaylamıştır. Bir avantajı formatın sadeliğiydi: kodlama ve kod çözme, mütevazı Pentium dönemi donanımlarında bile hızlı çalışıyordu. Bir diğer güçlü yönü deterministik çıktıydı — aynı girdi her zaman aynı baytları üretiyordu, bu da sağlama toplamlarını binlerce paylaşımcı arasında bütünlük doğrulaması için güvenilir kılıyordu. FLAC sonunda daha i̇yi sıkıştırma, arama desteği ve gömülü üst veriyle Shorten'ın yerini almış olsa da SHN tarihsel önemini korumakta ve bu formattaki kapsamlı canlı müzik arşivleri hâlâ dolaşımdadır.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), orijinal proje adı MUSICAM olarak da bilinen ve 1993'te ISO/IEC 11172-3 kapsamında standartlaştırılmış algısal bir ses kodekidir. Halefi MP3 tüketici sahnesinde öne çıkarken, MP2 profesyonel yayıncılıkta bugün hâlâ sürdürdüğü kalıcı bir niş oluşturmuştur. Kodek, sesi polifaz filtre bankası aracılığıyla 32 alt banda ayırır, maskeleme eşiklerini belirlemek için psikoakustik model uygular, ardından her alt bandı buna göre niceler ve Huffman kodlar. Tipik yayın dağıtımları stereo için 192-384 kbps kullanarak Layer III'e kıyasla daha düşük kodlayıcı karmaşıklığı ve daha i̇yi hata dayanıklılığıyla şeffaf kalite sunar. Bu özellikler, DVB televizyonu, DAB dijital radyo ve HDV kamera standardının MP2'yı neden zorunlu kıldığını veya tercih ettiğini açıklar. Kodlayıcı gecikmesi de daha kısadır — dudak senkronizasyonunun önem taşıdığı canlı yayıncılık için kritik bir özellik. Standartlaştırmadan onlarca yıl sonra MP2'yı güncel tutan üç avantaj: kablosuz yayın sinyalleri için hayati olan iletim hataları altında zarif bozulma, gerçek zamanlı yayın zincirlerine uygun minimum kodlama gecikmesi ve Avrupa ile Asya yayın çerçevelerinde köklü düzenleyici kabul.