Konwerter plików VQF do CDDA
Konwertuj swoje pliki w formacie vqf do formatu cdda przez Internet i bezpłatnie
vqf
cdda
Jak przekonwertować plik w formacie VQF do formatu CDDA
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format cdda lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu cdda; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
VQF to rozszerzenie plikow audio zakodowanych za pomoca TwinVQ (Transform-domain Weighted Interleave Vector Quantization) — stratnej technologii kompresji opracowanej przez NTT (Nippon Telegraph and Telephone) w 1994 roku i pozniej skomercjalizowanej przez Yamahe pod marka SoundVQ. Kodek obiecywal 30 do 35 procent mniejszy rozmiar niz MP3 przy rownowaznej jakosci percepcyjnej — plik VQF o 96 kbps mial dorownywac MP3 o 128 kbps — co generowalo znaczne emocje podczas wojen formatow konca lat 90. TwinVQ obsluguje kodowanie ze stala szybkoscia transmisji przy 80, 96, 112, 128, 160 i 192 kbps, a bazowy algorytm zostal wlaczony do standardu MPEG-4 Audio (ISO/IEC 14496-3) jako jeden z zdefiniowanych typow obiektow. Mimo silnych zalet technicznych VQF nigdy nie osiagnol szerokiej adopcji: kodowanie bylo wolne w porownaniu z MP3, obsluga sprzetowa w odtwarzaczach skapa, a wlascicielskie licencjonowanie zniechocalo deweloperow zewnetrznych. W 2009 roku projekt FFmpeg odtworzyl dekoder TwinVQ metoda inzynierii wstecznej, przynoszac obsluge odtwarzania do VLC i innych otwartorodlowych odtwarzaczy. VQF stanowi godne uwagi studium przypadku w historii kodekow — technicznie ambitny, lecz przysloniety przez rozpoed ekosystemu MP3 i pozniejszy wzrost znaczenia AAC.
CDDA (Compact Disc Digital Audio), znany rowniez jako standard Red Book, definiuje format audio przechowywany na plytach muzycznych CD. Opracowany wspolnie przez Sony i Philips i opublikowany w 1980 roku, ustanowil parametry, ktore ksztaltowaly cyfrowe audio przez dziesieciolecia: 16-bitowe liniowe PCM przy 44,1 kHz stereo, dajace 1411,2 kbps nieskompresowanego strumienia. Kazda plyta moze pomiescic do 80 minut muzyki zorganizowanej w sciezki z punktami indeksowymi, danymi subkanalowymi do wyswietlania tekstu oraz kodami korekcji bledow (CIRC) zapewniajacymi niezawodne odtwarzanie mimo drobnych zarysowlan. Gdy audio jest zgrywane z plyty CD, wynikowy strumien jest czesto zapisywany z rozszerzeniem .cdda jako surowe PCM przed konwersja. Najbardziej oczywista zaleta jest nieskompresowana, bezstratna natura — to, co dociera do uszu sluchacza, jest matematycznie identyczne z masterem studyjnym przy danej rozdzielczosci. Solidna korekcja bledow zapewnia doskonala odpornosc, utrzymujac integralnosc audio nawet przy umiarkowanym zuzyciu powierzchni plyty. Sprzedawszy miliardy egzemplarzy od premiery pierwszego komercyjnego wydania w 1982 roku, CDDA ustalilo bazowe oczekiwania jakosciowe dla cyfrowej muzyki i pozostaje punktem odniesienia, wzgledem ktorego ocenia sie stratne kodeki.