Konwerter plików RLE do PAM
Konwertuj swoje pliki w formacie rle do formatu pam przez Internet i bezpłatnie
rle
pam
Jak przekonwertować plik w formacie RLE do formatu PAM
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pam lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pam; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
RLE (Run-Length Encoded) w kontekście formatu Utah RLE odnosi się do rastrowego formatu plików obrazów opracowanego przez Spencera W. Thomasa na Wydziale Informatyki Uniwersytetu Utah około 1983 roku, jako część Utah Raster Toolkit. Format przechowuje obrazy za pomocą schematu kodowania długości serii zorientowanego na linie skanowania, który kompresuje sekwencje identycznych wartości pikseli w pary licznik-wartość, osiągając dobre współczynniki kompresji dla obrazów z dużymi obszarami jednolitego koloru — typowych dla grafiki generowanej komputerowo. Utah RLE obsługuje od 1 do 255 kanałów kolorów na piksel, po 8 bitów na kanał, i zawiera nagłówek określający wymiary obrazu, liczbę kanałów, kolor tła i opcjonalną mapę kolorów. Format uwzględnia dane kanału alfa jako dodatkowy kanał, a puste linie skanowania (pasujące do koloru tła) mogą być całkowicie pominięte dla dalszej kompresji. Utah Raster Toolkit dostarczał zestaw narzędzi wiersza poleceń Unix do manipulacji obrazami RLE — operacje takie jak kompozytowanie, skalowanie, obracanie, manipulacja kolorami i konwersja formatów. Jedną z zalet jest fundamentalna rola formatu w grafice komputerowej: Utah Raster Toolkit i jego format RLE wyłoniły się z tego samego środowiska badawczego, które wydało model cieniowania Phonga, cieniowanie Gourauda i czajniczek — a wiele wczesnych wyników badań grafiki komputerowej było przechowywanych w tym formacie. Format jest obsługiwany przez ImageMagick, GIMP i różne archiwalne narzędzia graficzne.
PAM (Portable Arbitrary Map) to rastrowy format obrazów dodany do rodziny Netpbm około roku 2000 przez Bryana Hendersona, opiekuna Netpbm, jako uogólnienie unifikujące i rozszerzające oryginalne formaty PBM, PGM i PPM. Tam, gdzie klasyczne formaty Netpbm obsługują po jednym typie obrazu (PBM dla dwupoziomowych, PGM dla skali szarości, PPM dla kolorowych), PAM zapewnia pojedynczy format mogący reprezentować dowolną kombinację kanałów, głębi bitowych i typów obrazów dzięki elastycznemu nagłówkowi ASCII. Nagłówek PAM wykorzystuje pary klucz-wartość: WIDTH, HEIGHT, DEPTH (liczba kanałów), MAXVAL (maksymalna wartość próbki, do 65535) i TUPLTYPE (ciąg identyfikujący typ obrazu — BLACKANDWHITE, GRAYSCALE, RGB, GRAYSCALE_ALPHA, RGB_ALPHA lub typy niestandardowe). Po nagłówku dane pikseli są przechowywane binarnie, z każdą próbką zajmującą jeden lub dwa bajty w zależności od MAXVAL. Kluczową innowacją PAM w porównaniu z poprzednikami jest natywna obsługa kanału alfa: typy GRAYSCALE_ALPHA (2-kanałowy) i RGB_ALPHA (4-kanałowy) zapewniają przezroczystość bez konieczności stosowania osobnego pliku maski — coś, czego oryginalne formaty PBM/PGM/PPM nie potrafiły wyrazić. Jedną z zalet jest unifikacja formatów: pojedyncza implementacja odczytu PAM obsługuje obrazy monochromatyczne, w skali szarości, kolorowe i z kanałem alfa, eliminując potrzebę osobnych parserów dla każdego wariantu Netpbm. Rozszerzalny mechanizm TUPLTYPE to kolejna praktyczna zaleta — niestandardowe konfiguracje kanałów (multispektralne, głębia + kolor lub dowolne specyficzne dla aplikacji) mogą być reprezentowane i etykietowane bez modyfikacji specyfikacji formatu. PAM jest obsługiwany przez narzędzia Netpbm, ImageMagick, GIMP i biblioteki programistyczne przetwarzające rodzinę Netpbm.